زيست‌شناسي تكاملي ريتم موسيقيايي: اشتباه داروين

در كتاب «نسل بشر»، داروين دربارۀ توانايي ما در درك ريتم موسيقيايي فرضيه‌اي داشت مبني‌بر اينكه، اين توانايي جنبه‌هاي بنيادين عملكرد مغز ما را، كه با حيوانات اشتراك بسيار دارد، بازنمايي مي‌كند. باوجود اينكه اين فرضيه همچنان به‌صورت ايدۀ جالب‌توجهي باقي مانده‌است؛ مطالعات جديدِ گونه‌هاي مختلف خلاف فرضيۀ داروين را نشان مي‌دهند. اين پژوهش مبين اين مسئله است كه توانايي ما براي همگام‌شدن با يك ضرب، يعني حركت همزمان با درك پالس به‌طوري‌كه اين حركت در دامنۀ وسيعي از گام‌ها قابل‌انعطاف و قابل‌پيش‌بيني باشد، تنها بين انسان و چند گونۀ جانوري معدود مشترك است. اگر واقعاً چنين باشد، اين واقعيت پيامدهاي ضمني مهمي را براي درك ما از مسئلۀ تكامل موسيقيايي انسان در پي خواهد داشت.