تحليل ساختار عاملي مقياس ارزيابيِ فرهنگ و آگاهي امنيتِ سايبري (مطالعه موردي: كارمندان شعب بانك در شهر اهواز)

مقدمه و هدف: اين پژوهش با هدف تحليل ساختار عاملي مقياس ارزيابيِ فرهنگ و آگاهي امنيتِ سايبري در بين كارمندان بانك شهر اهواز در بهار و تابستان سال 1401 انجام شد. روش: روش پژوهش با تكيه بر روش‌هاي روانسنجي (تحليل عاملي) و ابزار مورد استفاده مقياس محقق ساخته ارزيابيِ فرهنگ و آگاهي امنيتِ سايبري (1401) بوده است. جامعه كارمندان شعب بانك شهر اهواز و نمونه آماري 581 نفر كارمند بوده كه به شيوه تصادفي ساده انتخاب شدند. روش تجزيه و تحليل داده‌ها در بررسي ساختار عاملي، تحليل عاملي اكتشافي و تحليل عاملي تاييدي و در بررسي اعتبار، ضريب آلفاي كرونباخ بوده است.بحث: يافته‌ها نشان داد ضريب آلفاي كرونباخ به ميزان 0.88 حاصل شده و ساختار عاملي بدست آمده طي تحليل اكتشافي از شاخص‌هاي برازندگي (CFI، GFI، RFI، NFI، IFI) مطلوبي برخوردار بوده است كه پوشش دهنده 6 عامل (منابع انساني ناكارآمد، بودجه‌بندي و آگاه‌سازي، ظرفيت‌سازي، موقعيت كارمند، فرهنگ حفاظت از اطلاعات و رفتار و درك امنيتي) مي‌باشد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد اين مقياس در بين كارمندان بانك داراي ساختار عاملي و اعتبار قابل قبولي است؛ از اين رو، مي‌توان اين ابزار را به عنوان ابزاري معتبر جهت ارزيابي و رتبه‌بندي عوامل موثر بر ارتقاء فرهنگ و آگاهي امنيتِ سايبري در بين كارمندان شعب بانك كشور بكار برد.