ارتباط تاب‌‌آوري شغلي با اشتراك دانش در پرستاران مراكز آموزشي درماني تبريز

زمينه و هدف: پرستاران همواره تنش‌ها و چالش‌هاي شغلي زيادي را متحمل مي‌شوند كه مي‌تواند تاب‌آوري شغلي آنان را تحت تاثير قرار دهد. اما به اشتراك‌گذاري دانش و تجربيات جديد مي‌تواند نقش موثري در تقويت توانايي تاب‌آوري آنان داشته باشد. در اين راستا تحقيق حاضر با هدف تعيين ارتباط تاب‌‌آوري شغلي با اشتراك دانش در پرستاران مراكز آموزشي درماني تبريز انجام شد. روش كار: روش تحقيق حاضر توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه پرستاران مراكز آموزشي درماني تبريز بودند كه 351 نفر از آن‌ها به شيوۀ نمونه‌گيري طبقه‌اي مبتني بر سهم براي مطالعه انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه‌ هاي تاب‌آ‌وري شغلي و اشتراك دانش جمع‌آوري گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم‌افزار SPSS-22 و آزمون هاي تي، همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميزان تاب‌آوري شغلي پرستاران در يك مقياس 100-0، برابر با 56.4 (انحراف معيار= 0.03) و ميزان اشتراك دانش نيز برابر با 67.7 (انحراف معيار= 0.032) بود. طبق نتايج روابط دومتغيره، رابطه ميان تاب‌آوري شغلي پرستاران با متغيرهاي اشتراك دانش (r=0.402, p 0.001) و ابعاد سه‌گانه آن شامل؛ اشتراك بهترين شيوه كار (r=0.353, p 0.001)، اشتراك خطا و اشتباه (r=0.204, p 0.001) و ترويج ايده (r=0.435, p 0.001) و نيز متغيرهاي سن (r=0.311, p 0.001) و بيمارستان محل خدمت (تاب‌آوري شغليِ پايينِ پرستاران بيمارستان‌هاي كروناپذير در مقايسه با ساير بيمارستان‌ها) معنادار بود(p 0.001). نتايج مدل رگرسيوني نيز نشان داد كه ابعاد سه‫گانه اشتراك دانش، سن و جنسيت (علي رغم عدم معناداري اين متغير در روابط دو متغيره) در مدل باقي ماندند (R^2=0.26) و ميزان تبيين كنندگي ترويج ايده بيش از ساير متغيرها مشاهد شد (0.292=Beta).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته ها اشتراك دانش و ابعاد آن تاثير مثبتي بر تاب‌آوري پرستاران داشت. بنابراين، بيمارستان‌ها بايد از طريق ارائه پاداش و تشويق پرستاراني كه ايده‌ و تجربيات جديدي ارائه مي‌كنند، از آنان حمايت كنند. ميزان تاب‌‌آوري پرستارانِ زن كمتر از مردان بود كه لزوم توجه بيش از پيش به پرستاران زن را نشان مي دهد.