اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر نارسايي هيجاني و فشار مراقبت از بيمار در زنان داراي همسر مبتلا به سرطان

زمينه و هدف: سرطان يكي از بيماري هاي مزمن رو به رشد در دنياست، كه مي‌تواند سلامت روان فرد مبتلا و نزديكان وي را تحت تاثير منفي خود قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر نارسايي هيجاني و فشار مراقبت در زنان داراي همسر مبتلا به سرطان مي باشد. روش: طرح پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه زنان داراي همسران مبتلا به سرطان بستري در بيمارستان امام رضا (ع) تبريز در سال 1400 بود كه با استفاده از روش در دسترس تعداد 30 نفر در دو گروه آزمايش و كنترل به صورت تصادفي ساده گماشته شدند. در اين مطالعه از پرسشنامه نارسايي هيجاني تورنتو و فشار مراقبت از بيمار (FBIS) استفاده شد و همچنين جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل كوواريانس با استفاده از نرم افزار SPSS-25 استفاده شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد به طور معناداري در گروه آزمايش، نمرات پس آزمون نارسايي هيجاني(19.42=F، P≤0.01) و فشار مراقبت از بيمار (21.189F=، P≤0.01) در زنان همسران مبتلا به سرطان در مقايسه با گروه كنترل كاهش يافته است. نتيجه گيري: مي‌توان گفت كه شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر كاهش نارسايي هيجاني و فشار مراقبت از بيمار موثر بوده است بنابراين اين درمان كمك مي كند تا افراد بتوانند به هيجانات خود آگاهي پيدا كرده و آنها را ابراز نمايند و با پذيرش آنها، فشار رواني ناشي از مراقبت از بيمار در آنها كاهش مي يابد.