ارائه مدل ساختاري نقش واسطه اي تحمل‌پريشاني بين ذهن‌آگاهي، بدتنظيمي هيجاني و روان رنجورخويي با سلامت روان در شرايط كرونا

زمينه و هدف: سلامت روان به طور جدي به حالت هاي عاطفي مانند احساسات، واكنش هاي استرسي، انگيزه ها و روحيه فرد بستگي دارد. اين حالت ها نحوه تفكر، احساس و رفتار ما را شكل مي دهد و بيشتر آن ها از عملكرد تطبيقي حمايت مي كنند. اين پژوهش با هدف ارائه مدل ساختاري نقش واسطه اي تحمل‌پريشاني بين ذهن‌آگاهي، بدتنظيمي هيجاني و روان رنجورخويي با سلامت روان در شرايط كرونا اجرا شد. روش كار: پژوهش حاضر از نوع همبستگي و معادلات ساختاري بود. از بين پرستاران شاغل در بيمارستان هاي شهر بجنورد در سال 1400 (700 نفر)، تعداد 249 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي ذهن آگاهي، بدتنظيمي هيجاني، تحمل پريشاني، رگه پنج عاملي شخصيت و سلامت روان استفاده شد. داده ها با استفاده از روش هاي آماري همبستگي پيرسون و مدلسازي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. تحليل هاي آماري با نر م افزارهاي SPSS-27و LISREL-9.5 انجام شد. يافته ها: نتايج آزمون معادلات ساختاري نشان داد كه مدل پژوهش از برازش متوسط تا مناسب برخوردار است. بر اين اساس، نتايج نشان داد متغيرهاي پيش بين (ذهن آگاهي، بدتنظيمي هيجان، روان رنجوري و مدل ميانجي (تحمل پريشاني) ، توانستند 68 درصد از واريانس متغير ملاك (سلامت روان) را تبيين كنند. مطابق نتايج، دو متغير ذهن آگاهي و بدتنظيمي هيجان هم به طور مستقيم و هم با ميانجي گري تحمل پريشاني بر سلامت روان موثر بودند، در حالي كه متغير روان رنجورخويي فقط به طور مستقيم بر سلامت روان، تاثير داشت (0/05  p). نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه ذهن آگاهي پايين، بد‌تنظيمي هيجان، ويژگي شخصيتي روان رنجوري بالا و عدم تحمل پريشاني در پرستاران، موجب برهم زدن سلامت روان در آنها مي‌شود. اين نتايج مي‌تواند اطلاعات ارزند‌ه اي را در زمينه استفاده از روش‌هاي نوين روان شناختي براي كاركنان بيمارستان ارائه نمايد و متخصصين را به استفاده از روش‌هاي كارآمد جهت بهبود عملكرد افراد و استفاده از راهبرد‌هاي سازگارانه تنظيم هيجان و به‌دنبال آن افزايش بهزيستي روان شناختي پرستاران ترغيب نمايد.