اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زناشوئي بر شادكامي و رضايت زناشوئي زنان كودك‌همسر

زمينه و هدف: رضايت زناشوئي و شادكامي از دغدغه‌هايي است كه در زندگي زناشوئي كودك همسران قابل بررسي است. پژوهش حاضر به منظور تعيين اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زناشويي بر شادكامي و رضايت زناشوئي زنان كودك‌همسر انجام گرفت. روش كار: مطالعه حاضر از نوع نيمه‌تجربي قبل و بعد با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، تمامي زنان كودك‌همسر مراجعه كننده به مركز مشاوره اميد ترنم شهرستان شبستر در سال 1401 بودند كه از بين آنها، تعداد 30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. روايي محتوائي بسته آموزشي توسط اساتيد راهنما و مشاور و 6 نفر از اساتيد مشاور خانواده و روان شناس تاييد شد. از ابزار پرسشنامه رضايت زناشوئي هودسن و پرسشنامه شادكامي آكسفورد به عنوان پيش آزمون- پس آزمون در اين پژوهش استفاده شد. سپس برنامه آموزشي طراحي شده در 8 جلسه يك ساعته در همان مركز مشاوره اجرا گرديد. در نهايت، داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس و در نرم افزار SPSS-23 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد آموزش مهارت هاي زناشوئي نظير مهارت هاي تنظيم هيجان، تنظيم روابط عاطفي، مهارت‌هاي زندگي و مهارت‌هاي ارتباطي و رفتاري در افزايش رضايت زناشوئي و شادكامي زنان كودك همسر موثر بود (0/001 p).  نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي مطالعه، مي‌توان با آموزش و توانمندسازي زنان كودك‌همسر، برخي از چالش هاي زندگي زناشوئي نظير عدم رضايتمندي زناشوئي و عدم شادكامي آنان را در زندگي كاهش داد.