مقايسه ديدگاه پرستاران و بيماران از وضعيت ارتباط پرستار با بيمار در مراكز آموزشي درماني شهر اردبيل

زمينه و هدف: ارتباط مؤثر، يكي از مهم ترين جنبه‏هاي مراقبت پرستاري است كه بدون آن، انجام بسياري از وظايف پرستاران امكان پذير نميباشد. هدف مطالعه حاضر، مقايسه ديدگاه پرستاران و بيماران از وضعيت ارتباط پرستار با بيمار در بخش‏هاي اورژانس و داخلي مراكز آموزشي- درماني شهر اردبيل بود. روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي- تحليلي است كه با مشاركت 108 پرستار و 390 بيمار در بخش هاي اورژانس و داخلي مراكز آموزشي- درماني شهر اردبيل انجام شد. روش انتخاب نمونه ها در مورد پرستاران، سرشماري و در مورد بيماران، نمونه گيري در دسترس بود. براي گردآوري داده ها از فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه تعامل پرستار- بيمار وكوويچ (2010) استفاده شد. داده ‏ها ‏با نرم‏افزار SPSS-22 و آزمون‏هاي تي مستقل، تي زوجي و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين نمرات ارتباط پرستار با بيمار از ديدگاه بيماران، 0/93±3/96 و از ديدگاه پرستاران، 0/69±3/74 بود. بين ميانگين نمرات ارتباط پرستار- بيمار از ديدگاه پرستاران و بيماران، تفاوت معني‏داري وجود داشت( 0/05  p). همچنين، ارتباط معني داري بين مدرك تحصيلي بيماران (0/001  p) و جنسيت پرستاران (0/04=p) با وضعيت ارتباط پرستار- بيمار، مشاهده شد. نتيجه گيري: بر اساس نتايج، ارتباط پرستار- بيمار از ديدگاه بيماران نسبت به پرستاران در وضعيت بهتري قرار داشت، با اين حال انجـام مداخـلات مديريتـي و سـازماني دقيـق و مهيـا نمـودن شـرايط لازم جهـت بهبـود رونـد ارتبـاط درمانـي توصيـه مـيشـود.