تأثير تمرين هوازي همراه با مصرف رزوراترول بر سطح ميوستاتين و IGF-1 عضله دوقلوي موش‌هاي صحرايي بعد از آسيب طناب نخاعي

اهداف: آسيب طناب نخاعي (SCI) با آتروفي عضلاني همراه است. بنابراين هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر تمرين هوازي همراه با مكمل گيري رزوراترول بر سطح ميوستاتين و فاكتور رشد شبه انسوليني-1 (IGF-1) در عضله دوقلو موش هاي صحرايي بعد از آسيب نخاعي بود.روش مطالعه: تعداد 36 سر رت نر نژاد ويستار با سن هشت هفته در 4 گروه شامل كنترل، رزوراترول، تمرين و رزوراترول+تمرين قرار داده شدند. آسيب نخاعي با انداختن وزنه ده گرمي از ارتفاع ۲۵ ميلي متري بر روي نخاع در قطعه T10 ايجاد گرديد. مكمل رزوراترول با دوز 10 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم به صورت درون صفاقي و روزانه تزريق شد. تمرين هوازي به كمك سيستم حمايت وزن، به مدت 4 هفته، هر جلسه ۵۸ دقيقه و با شدت 20 متر در دقيقه انجام شد. سطح ميوستاتين و IGF-1 عضله دوقلو به روش الايزا اندازه گيري شد. نتايج با استفاده از آزمون آناليز واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي تحليل شد.يافته ها: سطح ميوستاتين عضله دوقلو در گروه هاي تمرين و رزوراترول نسبت به گروه كنترل تفاوت را نشان نداد، اما سطح ميوستاتين عضله دوقلو موش هاي مبتلا به SCI در گروه تمرين هوازي+رزوراترول نسبت به گروه كنترل به طور معناداري پايين تر بود (045/0=P). سطح IGF-1 عضله دوقلو در گروه هاي تمرين و رزوراترول نسبت به گروه كنترل تفاوت معناداري را نشان نداد، اما سطح IGF-1 عضله دوقلو موش هاي مبتلا به SCI در گروه تمرين هوازي+رزوراترول نسبت به گروه كنترل به طور معناداري بالاتر بود (021/0=P)نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرين هوازي در صورت همراه شدن با مكمل گيري رزوراترول مي تواند با تأثير بر سطح ميوستاتين و IGF-1 عضلاني از آتروفي ايجاد شده در اثر آسيب نخاعي در عضلات پايين تر از سطح آسيب، جلوگيري نمايد.