تأثير تمرين تناوبي با شدت بالا در شرايط نورموكسي و هايپوكسي بر بيان ژن‌هاي دخيل در ميتوفاژي كبد موشهاي نر ويستار تحت رژيم غذايي پرچرب

اهداف: مصرف رژيم غذايي پرچرب منجر به اختلال در عملكرد ميتوكندري كبد و بروز اختلالات كبد چرب مي شود و ميتوفاژي كه در حذف ميتوكندري هاي آسيب ديده نقش دارد احتمالاً بتواند در بهبود كبد چرب غيرالكلي مؤثر باشد. هدف از پژوهش حاضر، تعيين اثر تغذيه، تمرين و هايپوكسي بر ميتوفاژي كبد در موش صحرايي نر ويستار بود.روش مطالعه: 32 سر موش صحرايي نر به طور تصادفي به چهار گروه 8تايي شامل گروه هاي رژيم غذايي نرمال (ND)، رژيم غذايي پرچرب (HFD)، رژيم غذايي پرچرب و تمرين در شرايط نورموكسي (HFD-HIIT)، رژيم غذايي پرچرب و تمرين در شرايط هايپوكسي (HFD-HHIIT) تقسيم شدند. پس از تعيين حداكثر سرعت هوازي (MAV) در شرايط نورموكسي (ارتفاع حدود 50 متر) و هايپوكسي-هيپوباريك (ارتفاع حدود 3000 متر)، پروتكلHIIT به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا شد كه شامل اجراي 3 تا 8 مرحله فعاليت 4 دقيقه اي با شدتي معادل 80 تا 93 درصد MAV و با دوره هاي استراحت فعال 2 دقيقه اي با شدت 50 درصد MAV بود. در پايان، سطوح بيان ژن هاي HIF-1α، Parkin وFundc1 به روش RT-PCR اندازه گيري شد..يافته ها: بيان ژن هاي Parkin وFundc1 در دو گروه HFD+HIIT و HFD+HHIIT نسبت به  HFD افزايش معني داري داشت (0/05 P). همچنين، بيان اين دو ژن در گروه HFD-HHIIT افزايش معني داري نسبت به گروه HFD-HIIT نشان داد (0/05 P). محتواي چربي كبدي و بيان ژن HIF-1α در دو گروه HFD-HIIT و HFD-HHIIT نسبت به HFD كاهش معني داري را نشان داد (0/05 P).نتيجه گيري: به نظر مي رسد، تمرين در شرايط هايپوكسي در مقايسه با  نورموكسي تاثير مازادي بر افزايش ميتوفاژي كبد و به دنبال آن كنترل محتواي چربي كبدي دارد.