واكاوي پژوهش ‌هاي كاربرد واقعيت مجازي در آموزش و يادگيري مبتني بر مفاهيم پسا پديدارشناسي

هدف پژوهش حاضر واكاوي پژوهش‌ هاي كاربرد واقعيت مجازي در آموزش و يادگيري مبتني بر مفاهيم پساپديدارشناسي مي‌باشد. براي دستيابي به اين هدف از روش توصيفي- تحليلي استفاده شده‌است. با ابتناء بر مهمترين مفاهيم پساپديدارشناسي‌، مقالات كابرد واقعيت مجازي در آموزش و يادگيري بين سال‌هاي 2017 تا 2022 مورد واكاوي قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش در زمينه ميانجي‌گري واقعيت مجازي در رابطه با يادگيرنده و محيط يادگيري نشان داد كه از بين روابط توصيف شده در پساپديدارشناسي‌، بيشترين آن به رابطه زمينه‌اي و ‌غوطه‌ورياختصاص دارد و رابطه هرمنوتيك‌، بدنمندي و غيريت در رتبه‌هاي بعدي قرار دارند. در زمينه كابردهاي چندگانه فناوري واقعيت مجازي به ترتيب تدريس‌، تعامل‌، ارزشيابي و ايجاد انگيزه در پژوهش‌هاي انجام شده مورد توجه بوده است. در زمينه ساختارهاي افزايشي فناوري (آنچه فناوري به ما مي‌دهد) مي‌توان به تعامل و ‌غوطه‌وري‌، ايجاد انگيزه‌، يادگيري عميق و مشاركت‌، در پژوهش‌ها غالب بودند و در زمينه ساختارهاي كاهشي فناوري (آنچه فناوري از ما مي‌گيرد) در پژوهش‌ها مواردي همچون هزينه بالا‌، واقعيت ناكافي‌، ارتباطات انساني‌، بار شناختي بالا و ضرر و زيان براي سلامتي انسان مورد توجه قرار گرفته است. در نهايت پيشنهاد شد؛ تا نحوه دگرگوني تجربه و ادراك فراگيران در زمان كابرد واقعيت مجازي در آموزش و يادگيري مورد بررسي دقيق تر قرار گيرد تا ابعاد و زواياي پنهان فناوري براي سياستگذاران و طراحان فناوري آموزشي هويدا شود. از طرف ديگر مي‌توان گفت كه نتايج اين عمل مي‌تواند به بهبود كيفيت يادگيري مبتني بر فناوري كمك نمايد.