مطالعه روند خشك‌شدن گوشت ميگوي پرورشي در خشك‌كن هواي گرم همرفتي و تغييرات برخي فراسنجه‌هاي مرتبط با آن

روند خشك‌كردن ميگوي پرورشي (Litopenaeus vannamei) پوست‌گيري‌شده در يك خشك‌كن هواي گرم همرفتي براي تعيين فراسنجه‌هاي چروكيدگي، سينتيك خشك‌شدن، جرم حجمي و ضريب انتشار مؤثر رطوبت مورد مطالعه قرار گرفت. بدين منظور نمونه‌هاي ميگو به شكل ورقه در سه سطح دماي 40، 50 و 60 درجه سلسيوس با سرعت ثابت هواي 1.5 متر بر ثانيه در دستگاه خشك‌كن ساخته‌شده، خشك شدند و وزن و حجم نمونه‌ها طي فرآيند خشك‌شدن، براي مدل‌سازي مورد استفاده قرار گرفتند. از بين مدل‌هاي تجربي در نظر گرفته‌شده براي چروكيدگي و سينتيك خشك‌كردن، مدل خطي بهترين مدل براي بيان تغييرات چروكيدگي در مقابل تغييرات نسبت رطوبت و مدل توزيع ويبال به‌عنوان بهترين مدل براي بيان تغييرات نسبت رطوبت-زمان انتخاب شد. از يك مدل تجربي وابسته به رطوبت براي بيان تغييرات جرم حجمي ظاهري ميگو استفاده شد كه با تخمين ضرايب آن، دامنه 3-kg m 1117-1050 به‌دست آمد. افزون بر آن براي بيان اثر محتواي رطوبت و دما بر ضريب انتشار مؤثر رطوبت ميگو يك رابطه آرنيوسي استخراج شد. بر اساس نتايج، تغييرات ضريب انتشار مؤثر رطوبت ميگو در دامنهm^2 s^-1  9-10×0.08 تا m^2 s^-1 9-10×7.39 به‌دست آمد. اثر بسط تعداد جملات قانون دوم فيك بر تغييرات نسبت رطوبت براي معادله ضريب انتشار مؤثر، مورد مطالعه قرار گرفت و مشخص شد افزايش تعداد‌ جملات بيشتر از 100 جمله اثر قابل‌ملاحظه‌اي در دقت خروجي مدل ندارد و بر همين اساس تعداد صد جمله براي تخمين ضريب انتشار رطوبت توصيه مي­‌شود. همچنين براي تعيين اين ضريب، اثر چروكيدگي به‌عنوان عامل تاثيرگذار بايد لحاظ گردد.