تاثير ذخيره‌سازي در سرما بر ويژگي‌هاي زيستي و مرفولوژيكي زنبور پارازيتوئيد Aenasius bambawalei (Hym.: Encyrtidae)

نگهداري در سرما يك روش مفيد براي افزايش دوره زنده ماني زنبورهاي پارازيتوئيد محسوب مي­شود، هرچند ممكن است بر توانايي زنده ماني و تخمريزي موفق آنها تاثير منفي داشته باشد. در اين مطالعه تاثير نگهداري مراحل زيستي لارو و شفيره زنبور پارازيتوئيد Aenasius bambawalei در دماي 4 درجه سلسيوس به مدت دو و چهار هفته بر طول دوره رشدي، نرخ ظهور و طول عمر افراد بالغ، نسبت جنسي و مشخصات مرفومتريك آنها مورد بررسي قرار گرفت. بيشترين ميزان ظهور حشرات بالغ (72%) در شفيره‌هايي كه به مدت دو هفته در سرما نگهداري شدند مشاهده شد. در ماده ها كوتاه ترين (4/8 روز) و طولاني ترين (4/11 روز) طول دوره رشدي پس از نگهداري در سرما، به ترتيب در شفيره و لاروهاي سن آخركه به مدت دو هفته درسرما نگهداري شده بودند، مشاهده شد. اين روند در نرها نيز مشابه  بود و شفيره ها و لاروهايي كه به مدت دو هفته معرض سرما نگهداري شده بودند، به ترتيب كوتاهترين (10 روز) و طولاني ترين (8/11 روز) طول دوره رشدي را نشان دادند. نسبت جنسي  و طول عمر افراد بالغ با افزايش طول دوره سرمانگهداري مراحل نابالغ به طور معني داري كاهش يافت. همچنين طول ساق پاي عقب و طول شاخك در مقايسه با تيمار شاهد كاهش نشان داد. براساس اين نتايج، سرمانگهداري شفيره ها به مدت دو هفته براي افزايش زنده ماني حشرات بالغ توصيه مي شود؛ زيرا نگهداري طولاني مدت شفيره ها و همچنين نگهداري مرحله لاروي زنبور پارازيتوئيد A. bambawalei در سرما بر شايستگي هاي حشرات بالغ تاثير منفي دارد.