نقش مادر در تربيت اخلاقي كودك از منظر روان‌شناختي و انديشه امام موسي صدر

هدف از پژوهش حاضر تبيين نقش مادر در تربيت اخلاقي كودك از منظر روان‌شناختي و انديشه امام موسي صدر بود. جامعه پژوهش تمامي متون روا­ن­شناختي و مقاله‌هاي مرتبط با آثار امام موسي صدر بود. نمونه پژوهش متون مرتبط با نقش مادر در مورد تربيت اخلاقي بود. روش پژوهش، توصيفي- تحليلي است. براي گردآوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي جهت متون و منابع مرتبط با موضوع استفاده شد. تحليل داده‌ها با روش تحليل محتوي انجام شد. يافته‌ها نشان داد كه از ديدگاه بالبي شخصيت و رفتار كودك ناشي از چگونگي شكل‌گيري دلبستگي او مي‌باشد و مادر عامل اصلي شكل‌گيري اين فرآيند است. پياژه نيز معتقد است كه رشد و بلوغ اخلاقي بر رشد و بلوغ شناختي مبتني است و تحول در شناخت منشأ انگيزه اخلاقي است. هم­چنين كلبرگ معتقد است كه كودكان در جريان تجربه‌هاي خود به مفاهيم اخلاقي دست مي‌يابند. امام موسي صدر هم معتقد است كه بايد بر اساس آموزه‌هاي ديني به تربيت كودك اقدام كرد و چهار شيوه‌ تربيت را گزارش مي­كند. اول امرونهي مربي؛ دوم اقناع ذهن و دل متربي؛ سوم توجه به فضاي مناسب و محيط فرد يا گروه تربيت‌شونده و چهارم تحول عميق در نگرش كلي به جهان هستي و زندگي و ارتباط با هدف تربيتي كه شيوه قرآن كريم است. از ديدگاه امام موسي صدر، مادر آگاه و مؤمن سنگ بناي تولد كودك مؤمن است و بر پايه شخصيت مادر، بينش راهبردي و عواطف كودك شكل مي‌گيرد. در نتيجه‌گيري كلي مادر نقش بسزائي در رشد ارزش‌هاي اخلاقي، فرهنگي، ملي و مذهبي كودك دارد.