از اسطورۀ فرّ تا انرژي كيهاني در شاهنامۀ فردوسي

سرتاسر شاهنامه جدال تجسم حماسي اهورامزدا و اهريمن يا خير و شر و نبرد روشنايي و تاريكي است. شالودۀ اصلي شاهنامه را فرّ و مبارزات فرهمندان با اهريمنان تشكيل مي‌دهد. فرّ از نمادهاي پركاربرد و كليدي در اساطير ايران است كه به مرور به صورتي گسترده در فرهنگ و حماسۀ ملي ايران بازتاب يافته است. با توجه به اينكه اغلب مقالات نگارش يافته در زمينۀ فرّ معطوف به معني لفظي، مشتقات و نمودهاي اساطيري آن مي‌باشد كه فرّ را موهبتي از سوي اهورامزدا دانسته‌اند و نيز از آنجا كه مفهوم فرّ در روزگار ما اساس بسياري از مباحث فيزيك نوين از جمله هالۀ نوراني، چاكراهاي انرژي و انرژي درماني است، ريشه‌يابي اشكال گوناگون فرّ و پيوند آنها با تجليات انرژي كيهاني در  شاهنامه فردوسي مورد تحليل و واكاوي قرار نگرفته، اين مقاله بر آن است تا به بررسي گونه‌ها و تجسم‌هاي مادي و معنوي فرّ و ارتباط آن با انرژي كيهاني در شاهنامه فردوسي بپردازد و با نگاهي انتقادي و روش تحليلي-توصيفي و رويكرد كتابخانه‌اي انتقال سير تاريخي فرّ از آيين مهري به اوستا و سپس از شاهنامۀ فردوسي تا عصر حاضر را مورد تحليل و بررسي قرار دهد.