آسيب‌شناسي مولفه هاي نظريه مفسرمحوري در تفسير قرآن

ازمسائل بنيادين در تفسير متون ديني به‌ويژه تفسير قرآن، مسئله فهم است. تقريرهاي گوناگوني در حوزه فهم بيان‌شده است. برخي از اين تقريرها، مبتني بر رويكرد مؤلف محوري است برخي ديگر متن محورند و برخي نيز مفسر محورند . مفسر محوري، جايگاه مفسر را فراتر از فهم كننده دانسته و مفسر را در ساخت معناي متن دخيل مي‌دانند.هدف اين نوشتار تبيين آسيب‌هاي مولفه هاي مفسر محوري درمقوله فهم وتفسير قرآن است. پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي رهاوردهاي كاربست مباني انديشه مفسرمحوري درفهم قرآن را بررسي كرده و به بيان آسيب‌هاي آن پرداخته است.يافته‌هاي تحقيق بيانگر آن است كه ديدگاه مفسرمحوري باعث آسيب‌هايي چون: نفي حقيقي بودن معنا، انكار حكايت‌گري آن، استقلال متن و ناديده گرفتن نقش مؤلف و عدم باور بر عينيت معنا است. اين آسيب ها نيز از مباني نادرست انسان‌شناسي و پديدارشناسي گرفته‌شده كه واقع‌نما نبوده و اكثراً انسان را در فضاي زندگي مادي و غيرواقعي محصور مي‌نمايند. ازمسائل بنيادين در تفسير متون ديني به‌ويژه تفسير قرآن، مسئله فهم است. تقريرهاي گوناگوني در حوزه فهم بيان‌شده است. برخي از اين تقريرها، مبتني بر رويكرد مؤلف محوري است برخي ديگر متن محورند و برخي نيز مفسر محورند . مفسر محوري، جايگاه مفسر را فراتر از فهم كننده دانسته و مفسر را در ساخت معناي متن دخيل مي‌دانند.هدف اين نوشتار تبيين آسيب‌هاي مولفه هاي مفسر محوري درمقوله فهم وتفسير قرآن است. پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي رهاوردهاي كاربست مباني انديشه مفسرمحوري درفهم قرآن را بررسي كرده و به بيان آسيب‌هاي آن پرداخته است.يافته‌هاي تحقيق بيانگر آن است كه ديدگاه مفسرمحوري باعث آسيب‌هايي چون: نفي حقيقي بودن معنا، انكار حكايت‌گري آن، استقلال متن و ناديده گرفتن نقش مؤلف و عدم باور بر عينيت معنا است.