بازشناسي مهارتهاي ارتباطي در قرآن و كاركردهاي آن در روابط اجتماعي انسان

مهارت‌هاي ارتباطي از مهم‌ترين و مؤثرترين مهارت‌هاي زندگي هستند كه بر ابعاد مختلف زندگي فردي و اجتماعي تأثير چشم‌گير دارند. پژوهش حاضر با هدف جستجوي مهارت‌هاي ارتباطي در قرآن كريم و بيان نقش آنها در بهبود روابط اجتماعي انسان به روش تحليل محتوا نگاشته شده است. از آنجا كه مهارت‌هاي ارتباطي طيف گسترده‌اي از توانايي‌ها را شامل مي‌شود اين پژوهش به بررسي مهمترين مهارت‌ها كه معمولا در پرسشنامه‌هاي مهارت‌هاي ارتباطي به آنها پرداخته شده و در قرآن نيز مورد توجه قرار گرفته است مي‌پردازد. اين مهارت‌ها شامل: خودآگاهي، توانايي دريافت و ارسال پيام‌هاي كلامي و غيركلامي، مهارت گوش دادن، بينش نسبت به فرآيند ارتباط، ارتباط توأم با قاطعيت و مهارت همدلي مي‌باشد. اين مهارت‌ها با افزايش توانمندي‌هاي ارتباطي و كاهش ميزان خشونت به افزايش كمي و كيفي ارتباطات ميان فردي كمك مي‌نمايند. كسي كه داراي مهارت‌هاي ارتباطي است خود را به خوبي با محيط تطبيق مي‌دهد و در هر شرايطي رفتار مناسب بروز مي‌دهد. اما آنكه از مهارتهاي ارتباطي برخوردار نيست معمولاً دچار مشكلات رفتاري است كه بر روابط اجتماعي او تأثير مي‌گذارد. نتيجه آنكه اگر بتوان فراگرد ارتباط بين انسان‌ها را به درستي بررسي نمود و قوانين حاكم بر آن را دريافت، مي‌توان اين قابليت را در فرد ايجاد نمود كه در ارتباط با ديگران موفق‌تر عمل نمايد. آسيب‌هاي موجود در روابط را برطرف نموده و روابطي نيكو و حسنه با همگان برقرار سازد.