گونه‌شناسي الگوهاي ذهني جامعۀ محلي نسبت به اثرات و پيامدهاي تبديل روستاي بابامنير به شهر

تبديل روستاها به شهر موجب افزايش تعداد روستا-شهرها در سطح كشور شده كه غالباً با مسائل فراواني مواجه هستند. روستاي بابامنير واقع در شهرستان ممسني يك نمونه از اين موارد است كه طي سال‌هاي اخير به شهر تبديل شده است. به همين دليل هدف پژوهش حاضر شناسايي الگوهاي ذهني جامعۀ محلي درمورد اثرات و پيامدهاي تبديل روستاي بابامنير به شهر است.روش‌شناسي پژوهش به‌صورت تركيبي و با بهره‌گيري از روش كيو است. گردآوري فضاي گفتمان با انجام مرور نظام‌مند پژوهش‌هاي پيشين صورت پذيرفت. براي ارزش‌گذاري نمودارهاي كيو 60 نفر به‌طور هدفمند انتخاب شدند. جهت خلاصه‌سازي گزاره‌ها و شناسايي الگوهاي ذهني مشاركت‌كنندگان، از تحليل‌عاملي اكتشافي استفاده شده است.اثرات و پيامدهاي مثبت تبديل روستاي بابامنير به شهر در چهار الگوي ذهني شامل توسعۀ زيرساخت‌هاي فيزيكي و سامان‌دهي بافت كالبدي، توسعۀ خدمات و امكانات، بهبود نسبي سطح رفاه و استقرار ادارات دولتي و مراكز خدماتي قرار گرفته و همچنين اثرات و پيامدهاي منفي آن در پنج الگوي ذهني شامل عدم توفيق در بهبود وضعيت اقتصادي، افزايش هزينه‌ها و مخارج زندگي، كاهش اعتماد و همبستگي اجتماعي، افزايش چالش‌هاي كالبدي-محيطي و ازبين‌رفتن سنت‌ها و شيوۀ مسكن گزيني بومي دسته‌بندي شده است.از منظر جامعۀ محلي تبديل روستاي بابامنير به شهر اثرات و پيامدهاي مثبت و منفي به همراه داشته است؛ به‌طوري‌كه به‌لحاظ كالبدي، توسعۀ خدمات و زيرساخت‌هاي فيزيكي شرايط سكونتگاه بهبود يافته، اما به‌لحاظ اجتماعي و اقتصادي توفيق چنداني حاصل نشده و حتي شرايط نامطلوب‌تر نيز شده است.