فراتحليلي بر موانع كارآفريني زنان روستايي در ايران

هدف اصلي اين پژوهش، تبيين موانع كارآفريني زنان روستايي در ايران با رويكرد فراتحليل است.جامعۀ آماري اين مطالعه، پژوهش‌هاي انجام‌شده در بازۀ زماني 1391-1400 با موضوع موانع كارآفريني زنان روستايي است. 24 پژوهش كه داراي ويژگي‌هاي مناسب براي ورود به فراتحليل بودند، با نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. به‌منظور تجزيه و تحليل اطلاعات، ويرايش سوم نرم‌افزار جامع فراتحليل مورد استفاده قرار گرفت.يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد تأثير كلي موانع كارآفريني زنان روستايي در ايران 0.481 است كه در نظام تفسيري كوهن متوسط رو به بالا ارزيابي مي‌شود. براساس يافته‌ها، موانع فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و زمينه‌اي از مهم‌ترين موانع كارآفريني زنان روستايي در ايران بوده است. ميزان تأثير موانع فرهنگي 0.388، اجتماعي 0.429، اقتصادي 0.523، و زمينه‌اي 0.549 گزارش شده است. موانع زمينه‌اي با 0.549 بيشترين اثر را بر كارآفريني زنان روستايي داشته است.براساس نتايج تحقيق، كارآفريني زنان روستايي با موانع متعدد فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، سياسي و زمينه‌اي روبه‌رو است كه موجب نگراني، دلسردي، دلزدگي و نهايتاً عدم تمايل زنان به فعاليت‌هاي كارآفريني و عدم مشاركت آنان در فعاليت‌هاي كارآفرينانه شده است. بنا بر نتايج، رفع اين موانع و افزايش تمايل بانوان در فعاليت‌هاي كارآفريني موجب توليد ثروت، توسعۀ فناوري، بهره‌وري، تربيت افراد كارآفرين، توسعۀ كارآفريني و ارتقا و بهبود كيفيت زندگي زنان خواهد شد.