تحليل تأثير تصاوير شعري شاعران كهن پارسي در تصوير سازي شاملو با رويكرد تحليلي بينامتني

احمد شاملو از چهره هاي نامبردار شعر نو محسوب مي شود، قضاوت هاي متفاوتي درباره شعرش صورت گرفته است، برخي وي را بسيار متأثر از شاعران فرنگي دانسته اند. از آنجا كه تصويرغالباً از اركان مهم شعر است و با توجه به نظريه بينامتنيت كه هر متني را متأثر از متون پيشين يا معاصر خود مي داند با بررسي تصاوير شعري مي توان به ميزان ارتباط يا عدم ارتباط شعر شاملو با ميراث شعري كهن پي برد.براي اين منظور تصويرهايي كه در قالب تشبيه ، استعاره ، تشخيص ،كنايه و صفت هنري در شعر وي بيان شده اند، مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي و با نگاهي به نظريه بينامتنيت و رويكرد سنت گرايي ادبي انجام شده است. بررسيوتحليل داده هاي تحقيق نشان داده برغم نظر مخالفين شاملو، تصاويرشعري شاعران كهن پارسي در شعر وي به صورت صريح (عين تصوير در بافت نو) و ضمني( قسمتي از تصوير ، تصوير با مفهومي تازه در بافت نو) بازتاب يافته است. در اين ميان بيشترين بازتاب مستقيم يا صريح به ترتيب در تصاوير شعري كنايه و تشبيه و بازتاب غيرمستقيم يا ضمني در تصاويرشعري تشخيص ، استعاره و صفت هنري صورت گرفته است.