آينده پژوهي همكاري هاي علمي بين المللي در دانشگاه هاي دولتي كشور و ارائه راهكارها و توصيه هاي سياستي

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسايي سناريوهاي محوري براي آينده همكاري هاي علمي بين المللي در دانشگاه هاي دولتي ايران است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر آميخته اكتشافي است. در  بخش اول پژوهش از روش آينده پژوهي تحليل لايه اي علّي  استفاده شد. جامعه مورد مطالعه دانشگاه هاي دولتي وزارت علوم بود. كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند 18 مصاحبه نيمه ساختار يافته با صاحب نظران اين حوزه انجام شد. سپس در بخش كمّي پژوهش، براي تعيين وزن هر يك از عدم قطعيت هاي شناسايي شده در بخش كيفي پژوهش، به منظور شناسايي معيارهاي ورودي سناريوها از پرسش نامه محقّق ساخته استفاده شد. براي تعيين پايايي پرسش‌نامه از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد كه در اين پژوهش ميزان 92/0 درصد بدست آمد كه بيانگر ثبات و قابليت اعتماد قابل قبول آن است. نمونه آماري بخش كمّي پژوهش حاضر 24 نفر از متخصّصين حوزه آموزش عالي در دانشگاه هاي دولتي كشور بودند كه حوزه فعاليت علمي و اجرايي آنها بين المللي سازي آموزش عالي بود كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل داده هاي جمع آوري شده نيز از شاخص هاي اجماع و اهميت استفاده گرديد.يافته‌ها: پس از تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش، چهار سناريوي:1. رشد و شكوفايي دانشگاه؛ 2. فرصت سوزي دانشگاه؛ 3. جريحه دار شدن روح دانشگاه و 4. تاريك و خاموش شدن دانشگاه، به عنوان سناريوهاي محوري آينده همكاري هاي علمي بين المللي در دانشگاه هاي دولتي كشور شناسايي شدند.نتيجه‌گيري: با عنايت به نتايج پژوهش تدوين يك برنامه جامع و مدوّن براي تقويت همكاري هاي علمي بين المللي، تعميق همكاري هاي بين المللي به سطوح تصميم گيري و اجرايي دانشگاه و تأسيس دفاتر بين المللي آموزش عالي در كشورهاي مختلف جهان به منظور گسترش همكاري هاي علمي بين المللي در آينده ضروري به نظر مي رسد.