انتخابات و بسيج منابع: الگويي نظري در تبيين رقابت انتخاباتي

هدف اين پژوهش ارائه الگويي نظري براي تبيين چگونگي پيروزي يك يا چند نامزد يا حزب در انتخابات است. بر پايه يك الگوي نظري، بسيج منابع و رقابت انتخاباتي، عوامل و متغيرهايي در سطوح مختلف خرد و كلان تأثيرگذار بر پيروزي انتخاب‌شونده در فرايند انتخابات بررسي خواهد شد. منابع انتخابات دربرگيرنده منابع شناخت، منابع نياز، منابع قدرت، نفوذ و اقناع، منابع اخلاقي، منابع تسهيل‌كننده و منابع پيش‌بيني‌نشده است. پرسش‌هاي اصلي و فرعي پژوهشي به‌ترتيب عبارت‌اند از: 1. چگونه در رقابت‌هاي انتخاباتي يك يا چند نامزد بر رقباي خود پيروز مي‌شوند؟ 2. چه منابعي براي پيروزي در انتخابات لازم است؟ 3. اين منابع از كجا و چگونه بايد بسيج شوند؟ براي يافتن پاسخ‌هاي مناسب به اين پرسش‌هاي پژوهشي، شواهد موجود و استدلال‌هاي ارائه‌شده پژوهشگران در متون فارسي و انگليسي كه به بررسي عوامل تأثيرگذار بر نتايج انتخابات براي نامزدها در انتخابات رياست‌‌جمهوري و پارلماني اختصاص داده ‌شده، با رويكردي كيفي و با استفاده از روش تحليل مفهومي متني تبيين و تفسير خواهد شد. در چارچوب نظريه بسيج منابع، در پژوهش‌هاي پيشين استدلال شده كه هرچه يك نامزد انتخاباتي و پشتيبانانش در متقاعدسازي بازيگران انتخابات در مراحل مختلف انتخابات (از احراز صلاحيت، رأي دادن، پشتيباني و مخالفت نكردن از راه بسيج و تخصيص منابع انتخابات به بهترين شيوه از سوي آن نامزد يا حزب وي نسبت به رقباي ديگر) موفق‌تر باشند، احتمال پيروزي وي بيشتر خواهد بود. در فرضيه پژوهش بيان مي‌شود كه پيروزي نامزدها در انتخابات به ميزان موفقيت آنها در متقاعدسازي بازيگران انتخابات و بخت و اقبال ناشي از همزماني يا ناهمزماني رويدادهاي پيش‌بيني‌نشده در رقابت انتخاباتي بستگي دارد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه متقاعدسازي حاصل وضعيتي از بسيج و تخصيص منابع و در برخي موارد همراهي بخت و اقبال ناشي از پيش آمدن يا پيش نيامدن رخدادهاي پيش‌بيني‌نشده در انتخابات است.