اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ‌ذهن‌آگاهي (MBCT) بر شدت علايم بيماري و كيفيت زندگي افراد مبتلا به نشانگان روده تحريك‌پذير (IBS)

مقدمه نشانگان روده تحريك‌پذير از شايع‌ترين اختلالات دستگاه گوارش است كه موجب كاهش كيفيت زندگي افراد مبتلا مي‌شود. از آنجايي كه هيچ علت بدني براي نشانگان روده تحريك‌پذير تشخيص داده نشده است، جهت كاهش علايم بيماري و افزايش سطح كيفيت زندگي افراد مي‌توان از مداخلات روانشناختي بهره گرفت. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ‌ذهن‌آگاهي بر شدت علايم بيماري و كيفيت زندگي افراد مبتلا به نشانگان روده تحريك‌پذير انجام شد.مواد و روش‌ ها پژوهش حاضر به روش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماري، شامل تمامي‌افراد مبتلا به نشانگان روده تحريك‌پذير مراجعه كننده به كلينيك فوق تخصصي گوارش رازي شهر رشت در سال 1398 بود. تعداد 30 نفر افراد به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از مقياس شدت علايم بيماري IBS و فرم كوتاه مقياس كيفيت زندگي (وير و شربورن، 1992) استفاده شد. پس از اجراي مداخله به مدت 8 جلسه، داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارSPSS  و تحليل كوواريانس يك طرفه تحليل شدند.يافته ‌ها بين ميانگين نمره‌هاي متغير كيفيت زندگي و شدت علايم بيماري در پيش آزمون و پس آزمون و پس آزمون با مرحله پيگيري (0/01 P) تفاوت معناداري وجود دارد.نتيجه ‌گيري براساس نتايج به دست آمده مي‌توان نتيجه گرفت كه شناخت درماني مبتني بر ‌ذهن‌آگاهي بر كاهش علايم بيماري و افزايش كيفيت زندگي افراد مبتلا به نشانگان روده تحريك‌پذير موثر است.