تاثير تمرينات ريتميك روي ريباندر بر تبحر حركتي و انگيزش كودكان

مقدمه: رشد فرآيندي مستمر، دائمي و پيوسته بوده و ابعاد مختلفي دربر دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير تمرينات ريتميك روي ريباندر بر تبحرحركتي و انگيزش كودكان با دوره يادداري 6 ماهه بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر نيمه تجربي با طرح پيش وپس آزمون بود. جامعه ي آماري كودكان 10-9 سال شهرتبريز بود كه با روش نمونه گيري دردسترس سي نفر انتخاب و تصادفي به دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. پيش آزمون شامل آزمون تبحرحركتي برونينكس-اوزورتسكي و پرسشنامه انگيزش حركتي كودكان بود. گروه تجربي تمرينات روي ريباندر را هشت هفته انجام دادند و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكردند. سپس، پس آزمون مشابه با پيش آزمون انجام شد. بعد از شش ماه دوره يادداري از نمونه هاي هر دو گروه گرفته شد. تحليل آماري با استفاده از تحليل واريانس مركب درسطح معناداري 0/05و نرم افزار اس پي اس اس نسخه 24 انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد تمرينات ريتميك ريباندر بر تبحر حركتي و انگيزش كودكان 9-10 سال تاثير معناداري داشته، بطوريكه احتمالا 95درصد از تغييرات مهارت حركتي درشت و 98درصد از تغييرات انگيزش حركتي كودكان تحت تاثير تمرينات ريباندر بود.نتيجه گيري: پرش فعاليتي اساسي در رشدحركتي كودكان است و انگيزش نيروي دروني را براي حركت فراهم مي كند. طبق يافته هاي پژوهش، چون فعاليت هاي ريتميك مي توانند انگيزش حركتي ايجاد كنند و فعاليت هاي ورزشي موجب رشد مهارتهاي حركتي مي گردد، لازم است تجهيزات و تدابير لازم براي استفاده كودكان ازاين تمرينات ايجاد شود.