تاًثير هدف‌گزيني عملكرد به صورت خودكنترل و مربي‌كنترل بر يادگيري مهارت پاس فوتبال؛ كاربرد نظريه انتخاب

مقدمه: هدف گزيني به عنوان يك مداخلۀ شناختي موجب تقويت عملكرد مي شود. با وجود اين هدفگزيني به صورت خودكنترل در طول مراحل يادگيري بررسي نشده است. بنابراين هدف از تحقيق حاضر، بررسي تأثير هدف گزيني عملكرد به صورت خودكنترل و مربي كنترل بر يادگيري پاس فوتبال با تمركز بر تئوري انتخاب بود.روش پژوهش: شركتكنندگان 30 پسر 18 تا 28 ساله بودند كه به صورت سازمان يافته در تمرينات فوتبال شركت نداشتند. ابتدا پيش آزمون از شركتكنندگان گرفته شد و سپس آنها در يك طرح نيمه تجربي و به صورت سيستماتيك در يكي از سه گروه هدف گزيني عملكرد خودكنترل، هدف گزيني عملكرد مربي كنترل و كنترل شركت كردند. پس از 15جلسه تمرين بلافاصله آزمون اكتساب و پس از 72 ساعت آزمونهاي يادداري و انتقال گرفته شد.يافته ها: نتايج تحليل واريانس2*3) مرحله * گروه) نشان داد كه در آزمون اكتساب عملكرد گروهها بهبود يافت، اماتفاوت معناداري بين آنها مشاهده نشد. همچنين تحليل واريانس يك سويه نشان داد كه در هر دو مرحلۀ يادداري و انتقال بين گروهها تفاوت وجود دارد و آزمون تعقيبي توكي نشان داد كه هر دو گروه مداخلۀ هدف گزيني خودكنترل و مربي كنترل نسبت به گروه كنترل عملكرد بهتري دارند و تفاوتشان معنادار است.نتيجه گيري: يافته هاي تحقيق حاكي از آن بود كه عملكرد گروههاي هدف گزيني به صورت خودكنترل و مربي كنترل نسبت به گروه كنترل بهتر بود و هدفگزيني خودكنترل مزيت بيشتري نسبت به ساير گروهها دارد. پيشنهاد مي شود از راهبرد هدف گزيني به صورت خود كنترل  در پروتكل هاي تمريني استفاده شود.