تدوين و استانداردسازي پرسشنامه سنجش هوش حركتي- جسماني در جامعه ايراني

مقدمه: هدف اين پژوهش تدوين و استانداردسازي پرسشنامۀ سنجش هوش حركتي- جسماني در جامعۀ ايراني بود.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر تركيبي (كيفي و كمي) با طرح اكتشافي- مدل تدوين ابزار بود. در مرحلۀ كيفي پس از اجراي 12 مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته، مقولات مرتبط گردآوري شد و در نهايت پس از بررسي روايي صوري و محتوايي پرسشنامه‌اي 36 سؤالي طراحي شد. در مرحلۀ كمي، روايي و پايايي پرسشنامۀ محقق‌ساخته بررسي شد. نمونۀ آماري شامل 808 نوجوان از پنج استان كشور بود كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي پرسشنامه را تكميل كردند. براي تعيين روايي همزمان از آزمون استاندارد شايستگي حركتي KTK3+ و به‌منظور بررسي پايايي زماني از آزمون مجدد و ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد.يافته‌ها: با تحليل عاملي اكتشافي پنج عامل آمادگي جسماني مرتبط با سلامت و مهارت، توانايي ادراكي، ارتباطات غيركلامي، لذت و مشاركت از فعاليت‌هاي بدني مختلف، يادگيري و تجربۀ مهارت‌هاي حركتي شناسايي شدند و اين پنج عامل 51 درصد واريانس كل را تبيين كردند. نتايج تحليل عاملي تأييدي نشان داد كه شاخص نيكويي برازش و شاخص برازش تطبيقي بالاتر از 0/90 است. در روايي همزمان همبستگي ميان نمرات دو آزمون 0/51 و ضرايب آلفاي كرونباخ (0/89) و همبستگي درون‌طبقه‌اي (0/87) به‌دست آمد.نتيجه‌گيري: به‌طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت كه پرسشنامۀ هوش حركتي – جسماني از روايي و پايايي مناسب و قابل‌ قبولي برخوردار است و با استفاده از اين ابزار مي‌توان هوش حركتي – جسماني را در نوجوانان بررسي كرد.