اثر تمرينات حس‌عمقي برتعادل، خستگي و كيفيت‌زندگي زنان مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس

مقدمه: مولتيپل اسكلروزيس (ام‌اس) از شايع‌ترين بيماري‌هاي خودايمني التهابي مزمن سيستم عصبي مركزي است كه بر سيستم‌هاي حركتي و حسي پايه براي كنترل تعادل در هنگام ايستادن و راه رفتن تأثيرگذار است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثر هشت هفته تمرينات حس عمقي بر تعادل، خستگي و كيفيت زندگي زنان مبتلا به ام‌اس بود.روش پژوهش: جامعة آماري پژوهش شامل زنان 20 تا 50 سالۀ مبتلا به ام‌اس با نمرۀ مقياس وضعيت شدت ناتواني 1تا 4 و عضو انجمن ام‌اس‌شهر اصفهان بودند. از بين بيماران 30 داوطلب به ‌روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. آزمودني‌هاي هر دو گروه پيش از شروع برنامۀ تمريني پرسشنامه‌هاي شدت خستگي و كيفيت زندگي بيماران ام‌اس را تكميل و در آزمون مقياس تعادل برگ شركت كردند. گروه تجربي به مدت هشت هفته تمرينات حس عمقي را سه جلسه در هفته و به مدت60 دقيقه اجرا كردند و گروه كنترل در اين مدت فعاليت‌هاي روزمره خود را انجام دادند. در پايان برنامه، آزمون‌هاي قبل تكرار شد. داده‌ها از طريق آزمون‌هايt مستقل و t زوجي و در سطح خطاي 0/05 تحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان‌ داد در گروه تجربي پيش‌آزمون و پس‌آزمون تعادل، خستگي و كيفيت‌ زندگي تفاوت معناداري داشت. همچنين مقايسة نتايج پس‌آزمون دو گروه تجربي و كنترل نشان‌داد تعادل و كيفيت زندگي تفاوت معناداري داشت.نتيجه‌گيري: در مجموع هشت هفته تمرينات حس عمقي تعادل بيماران ام‌اس را بهبود بخشيد و كيفيت زندگي آنان را ارتقا داد، ولي بر كاهش ميزان خستگي آنان مؤثر نبود. بنابراين استفاده از تمرينات حس عمقي براي بهزيستي بيماران ام‌اس توصيه مي‌شود.