اثر توجه دروني و بيروني مهارت دريبل فوتسال بر سطح سرمي عامل رشد عصبي مشتق از سلول‌هاي گليال مغز و عملكرد شناختي

مقدمه: ورزش بر ارتقاي سلامت تأثير زيادي دارد و اخيراً تأثير آن بر بهبود عملكرد سيستم عصبي و فرايندهاي شناختي مورد توجه پژوهشگران زيادي قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر توجه دروني و بيروني طي تمرين مهارت دريبل فوتسال بر سطح سرمي عامل رشد عصبي مشتق از سلول‌هاي گليال (GDNF) و عملكرد شناختي است.روش پژوهش: 42 دانشجوي دختر تمرين‌نكرده به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در چهار گروه كنترل بدون تمرين، كنترل با تمرين، توجه دروني و توجه بيروني با تمرين قرار گرفتند. آزمودني‌هاي گروه‌هاي تمريني طي 15جلسه، هر جلسه با انجام پنج كوشش به فعاليت دريبل فوتسال طبق آزمون دريبل پرداختند. 48 ساعت پيش و پس از پيش‌آزمون و پس‌آزمون خون‌گيري و عملكرد شناختي به‌صورت آزمون استروپ انجام گرفت. عامل خوني GDNF به روش الايزا سنجيده شد. تحليل آماري در سطح معناداري 0/05 ≥P انجام گرفت.يافته‌ها: توجه دروني طي تمرين دريبل بر سطح سرمي GDNF (P=0/12) و عملكرد شناختي (0/07=P) تأثير معناداري نداشت. توجه بيروني طي تمرين دريبل بر سطح سرمي GDNF تأثير معناداري داشت (0/01=P)، اما بر عملكرد شناختي تأثير معناداري نداشت (0/16=P).نتيجه‌گيري: نوع توجه دروني يا بيروني حين دريبل فوتسال تفاوت خاصي در عملكرد شناختي و افزايش سطح سرمي پروتئين مشتق از سلول‌هاي گليال ايجاد نمي‌كند. اما تأثيرات توجه بيروني بر سطح سرمي GDNF قابل توجه بوده است.