مقايسۀ مهارت‌هاي حركتي كودكان سندروم داون، كم‌توان ذهني و اختلال طيف اوتيسم

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقايسه‌ مهارت‌هاي حركتي در چهار گروه كودكان كم‌توان ذهني، سندروم داون، طيف اوتيسم و گروه كودكان عادي اجرا شد.روش پژوهش: راهبرد پژوهش توصيفي از نوع علي-مقايسه‌اي بود. جامعۀ آماري پژوهش كودكان 7 تا 12 ساله‌ مراكز استثنايي شهر رشت در سال 1401 بودند. 100 نفر (براي هر گروه 25 نفر) به‌عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. خرده‌آزمون‌هاي عملكرد حركتي درشت و ظريف از فرم كوتاه‌شده‌ ابزار اندازه‌گيري تبحر حركتي برونينكس اوزرتسكي-نسخه‌ دوم جهت جمع‌آوري داده‌ها استفاده شد. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون تحليل واريانس در سطح معناداري0/05 استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد در خرده‌آزمون‌هاي سرعت حركت و چابكي، تعادل، قدرت، زمان واكنش، چالاكي اندام فوقاني و نمرۀ كل تبحر حركتي، عملكرد كودكان داراي اوتيسم و نشانگان داون، ضعيف‌تر از دو گروه ديگر بود (0/001=P). در خرده‌آزمون‌هاي تعادل و قدرت تفاوت معناداري بين دو گروه كودكان عادي و كم‌توان ذهني وجود نداشت. همچنين، در خرده‌آزمون‌هاي هماهنگي دوسويه و كنترل بينايي-حركتي، كودكان اوتيسم عملكرد ضعيف‌تري نسبت به هر سه گروه ديگر داشتند (0/001=P) و بين سه گروه ديگر تفاوت معنا‌داري مشاهده نشد.نتيجه‌گيري: با توجه به مهارت‌هاي حركتي ضعيف كودكان اوتيسم و نشانگان داون و تأثير مهارت‌هاي حركتي با مهارت‌هاي اجتماعي، تحصيلي و يادگيري به‌نظر مي‌رسد گنجاندن آموزش و تمرينات مهارت‌هاي حركتي در كودكان با نيازهاي ويژه در سنين پايين‌تر در روتين برنامه‌هاي آموزشي در مدارس و مراكز كاردرماني ضروري است.