بررسي تأثير 12 هفته تمرينات مقاومتي+استقامتي بر سطوح خشم، شادكامي و اضطراب زنان ميانسال مبتلا به ديابت نوع دو2

مقدمه: اختلالات روان‌شناختي در بين جمعيت مبتلا به ديابت شيوع بسياري دارند. هدف اين تحقيق بررسي اثر 12هفته تمرينات تركيبي بر سطوح خشم، شادكامي و نگراني زنان مبتلا به ديابت نوع دو بود.روش پژوهش: 37 زن مبتلا به ديابت نوع دو به شكل تصادفي در دو گروه تمرين (18نفر، سن: 3.6 ± 6.60 سال، شاخص تودۀ بدن: 3.1± 2.30 كيلوگرم/مترمربع و قند خون ناشتا: 1.15 ± 4.161 ميلي‌گرم/دسي‌ليتر) و كنترل (19نفر، سن: 4.6 ± 6.60 سال، شاخص تودۀ بدن: 2.1± 9.29 كيلوگرم/مترمربع و قند خون ناشتا: 1.16 ± 1.169 ميلي‌گرم/دسي‌ليتر) قرار گرفتند. برنامۀ تمريني شامل 20 دقيقه تمرين هوازي با 50-75 درصد ضربان قلب ذخيره و همچنين 40 دقيقه تمرين مقاومتي با 50-75 درصد RM1، سه جلسه در هفته به مدت 12 هفته بود. پرسشنامه‌هاي STAXI-2، PSWQ و شادكامي آكسفورد قبل و 48 ساعت بعد از مداخلۀ تمرين تكميل شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري كولموگروف اسميرنوف، تي زوجي و تحليل كوواريانس واريانس در سطح معنا‌داري 05.0 P تجزيه‌وتحليل قشد.يافته‌ها: نتايج نشان داد پس از مداخلۀ تمرين سطوح خشم (001.0) و نگراني (001.0) آزمودني‌ها كاهش و سطوح شادكامي (0.001) آنها افزايش معناداري هم نسبت به پيش‌آزمون و هم در مقايسه با گروه كنترل، داشت.نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد 12هفته تمرين تركيبي (مقاومتي + هوازي) براي بهبود اختلالات مربوط به خشم، شادكامي و نگراني زنان مبتلا به ديابت نوع2 مناسب باشد و بتواند به اين افراد در مديريت اين بيماري و عوارض مربوطه كمك كند.