طراحي الگوي شايستگي معلم به‌مثابه يادگيرنده مادام‌العمر در نظام آموزش‌وپرورش ايران و اعتباربخشي آن

پژوهش حاضر باهدف طراحي الگوي شايستگي معلم به‌مثابه يادگيرنده مادام‌العمر در نظام آموزش‌وپرورش ايران و اعتباربخشي آن انجام‌شده است. اين پژوهش جزء پژوهش‌هاي تركيبي، از نوع اكتشافي متوالي و مدل طبقه‌بندي بود كه در دو مرحله كيفي و كمي انجام شد. بخش كيفي با استفاده از روش سنتز پژوهي و طي شش مرحله Sandelowski and Barroso (2003) انجام گرفت. بخش كمي با استفاده از روش توصيفي پيمايشي و پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفت. جهت تعيين اعتبار از سه سوسازي منابع داده‌هاي استفاده شد و ضريب آلفاي كرونباخ 0.94 حاكي از پايايي ابزار در اين پژوهش بود. پرسشنامه در اختيار 150 نفر از متخصصان حوزه برنامه‌ريزي درسي و روان‌شناسي تربيتي قرارگرفته و داده‌ها با استفاده از روش تحليل عامل تائيدي يك مرحله‌اي و دومرحله‌اي به كمك نرم‌افزار ليزرل تحليل شد. شايستگي معلم در نقش يادگيرنده مادام‌العمر شامل چهار بعد اصلي در بعد مكانيسم فردي، مكانيسم انگيزشي مكانيسم سواد اطلاعاتي و فناوري و مكانيسم‌ كنشگري است. يافته‌هاي بخش كمي حاكي از آن بود كه گويه‌هاي عنصر مكانيسم فردي با بار عاملي 0.80-0.91، گويه‌هاي مجهز بودن به مكانيسم انگيزشي با بار عاملي 0.68-0.91، گويه‌هاي عنصر مكانيسم اطلاعاتي و فناوري با بار عاملي 0.91- 0.94 و نيز گويه‌هاي عنصر كنشگري با بار عاملي 0.85- 0.93 تبيين‌كننده معني‌داري براي الگوي مذكور بوده و اعتبار آنان تأييد مي‌گردد.