ارائه مدل سازمان يادگيرنده در آموزش‌وپرورش استان كرمانشاه با رويكرد نظريه داده بنياد

مقاله حاضر درصدد ارائه مدل سازمان يادگيرنده در آموزش‌وپرورش، با استفاده از روش‌ كيفي داده بنياد و با بهره‌گيري از ابزار مصاحبه بوده است. جامعه هدف تحقيق خبرگان، متخصصان، اساتيد و مطلعين دانشگاهي در حوزه مديريت و نيز مديران آموزش‌وپرورش استان كرمانشاه بوده‌اند كه پس از انجام مصاحبه با 20 نفر (10 نفر از مديران و كاركنان آموزش‌وپرورش استان و 10 نفر از خبرگان و صاحب‌نظران علمي و دانشگاهي) كه با استفاده از روش «نمونه‌گيري گلوله برفي» انتخاب گرديدند، اشباع نظري صورت پذيرفت. يافته‌هاي اين مطالعه مبيّن آن بود كه «سازمان يادگيرنده» به‌مثابه سازماني مبتني بر پويايي و تحول و برآمده از كنشگري فردي، گروهي و سازماني، موجوديتي پويا و متغير است كه عواملي علّي «فردي و سازماني» (مشتمل بر ويژگي‌هاي شخصيتي، باورها و نيازهاي مربيان و متربيان، انگيزش‌هاي شغلي و نيز برنامه‌ريزي سازماني)، عوامل زمينه‌اي مبتني بر «روزآمدي و تحول بنيادين» (مشتمل بر تحول در نظام تعليم و تربيت، تحول سازمان، تحول فردي، تحول فرهنگي و دگرگوني در تعاملات اجتماعي)، عوامل مداخله‌گر «درون‌سازماني» (مشتمل بر امكانات و ظرفيت‌هاي سازماني، ساختار، مديريت و فرهنگ) در بروز و ظهور اين پديده در آموزش‌وپرورش استان كرمانشاه اثرگذارند. بر اين مبنا، در مدلي كه به‌منظور تحقق سازمان يادگيرنده در آموزش‌وپرورش اين استان ارائه مي‌گردد بايد به «عواملي در دو سطح فردي و سازماني» اهتمام نمود و در راستاي عوامل اثرگذار مذكور، راهبردهاي كلان مديريتي در جهت تغيير پارادايم مديريتي ازجمله دگرگوني در ساختار، توانمندسازي كاركنان، تقويت فرهنگ‌سازماني و ... را  اعمال نمود تا شاهد پيامدها و دستاوردهايي سازماني و فرا سازماني مشتمل بر رشد و تعالي فردي (مربيان و متربيان)، تعالي سازماني، رضايتمندي و در نهايت، ارتقاء سطح علمي كشور بود.