سيستماتيك اثر فسيل‌هاي نهشته‌هاي فليشي كرتاسه بالايي در جنوب گلباف، استان كرمان

مقدمه: نهشته هاي كرتاسه منطقه گلباف بخشي از زون راين-گوك-خانا خاتون در كمربند چينه شناسي- ساختاري رفسنجان است (ديميترييويك و جوكوويچ، 1973). در اين كمربند، نهشته هاي كرتاسه به رخساره هاي كم عمق تا عميق تقسيم مي شوند و كامل ترين نهشته هاي كرتاسه را مي توان در ناحيه راين-گوك-خان خاتون يافت (Dimitrijevic, 1973). سن اين رسوبات كرتاسه بالايي (كنياسي-سانتوني) است. اين رسوبات حاوي نهشته هاي آواري است كه به تدريج و با شيب يكسان در كرتاسه زيرين و نئوژن قرار دارند. اين بخش داراي توالي سنگ شناسي از سيلت ستوني، ماسه سنگ سيلتي و شيل است كه حاوي فسيل ها و گونه هايي است كه در لايه هاي واريزه اين بخش شناسايي شده اند. در اين مقاله سعي شده است به طور سيستماتيك فسيل هاي موجود شناسايي و الگوهاي رفتاري آنها مورد بحث و بررسي قرار گيرد.مواد و روش ها: در عمليات صحرايي پس از شناسايي برش مورد نظر و تعيين مرزها و همچنين ابتدا و انتهاي برش مورد نظر، ضخامت هر لايه اندازه گيري و مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات مورد نياز يادداشت شد و در صورت انجام نمونه برداري، فسيل از رسوبات برداشت شد. در آزمايشگاه پس از عكس برداري از هر نمونه، ويژگي هاي هر فسيل از قبيل شكل، اندازه، ابعاد و نوع نگهداري در رابطه با سطح لايه بندي، تزئينات و اجزاي مختلف شناسايي شد. سپس فسيل هاي رديابي براساس وضعيت رفتاري طبقه بندي شدند و در نهايت سيستماتيك فسيلي به طور كامل نوشته شد.نتايج و بحث: فسيل هاي رديابي سازه هاي بيولوژيكي در محيط هاي رسوبي هستند كه توسط ارگانيسم ها در رسوبات نرم تا سخت تشكيل مي شوند. توربيديت ها عموماً به صورت نهشته هاي فليش يافت مي شوند و به عنوان رخساره هاي سنگي عميق حوضه اي در نظر گرفته مي شوند. از آنجايي كه فسيل‌هاي رديابي در منطقه گلباف گسترده و فراوان است، بنابراين براي دستيابي به محيط‌هاي رسوبي كدورت، براساس داده‌هاي باستان‌شناسي، تركيب داده‌هاي باستان‌شناسي با داده‌هاي رسوب‌شناسي و عناصر ساختاري ضروري است. رخساره هاي سنگي توالي مورد مطالعه شامل رخساره هاي سيلتستون، ماسه سنگ سيلتي و شيلي مي باشد. در اين بسترها ميزان رسوب گذاري كم تا زياد است. با توجه به داده‌هاي باستان‌شناسي، تنوع و فراواني فسيل‌ها در توالي رسوبي مورد مطالعه، بر روي سطح لايه‌هاي ماسه‌سنگ و سيلت‌سنگ سيلتي، مي‌توان نتيجه گرفت كه بيشتر فسيل‌ها به شكل قالب در سطح زيرين خود هستند. فعاليت جانوران بر روي سطح بالايي متمركز شده و پس از رسوب توسط رسوبات ماسه سنگي و سيلت استون قالب گيري شده است. بنابراين بيشتر فسيل ها در قسمت هاي مياني پس از وقوع جريان هاي متلاطم و در محيطي نسبتا آرام تشكيل شده اند.نتيجه گيري: نهشته هاي فليش كرتاسه بالايي در ناحيه گلباف ضخامت مناسبي دارند و ايكنوفسيل هاي اين بخش از تنوع و فراواني بسيار بالايي برخوردار هستند. مطالعات قوم شناسي و رسوب شناسي بر روي رسوبات منطقه مورد مطالعه بيانگر شرايط آرام در بستر حوضه است. با توجه به نوع، فراواني و پراكندگي فسيل‌ها در توالي مورد مطالعه، مي‌توان نتيجه گرفت كه ضخامتي از توالي Set bar در جنوب گلباف در شرايط مناسبي براي ايجاد فسيل است.