مقايسه اثربخشي درمان راه‌ حل محور و روايت ‌درماني بر شيوه‌هاي مسئله مدار رويارويي با استرس زنان داراي سردردهاي مزمن

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي مقايسه اثربخشي درمان راه حل محور و روايت درماني بر شيوه هاي مسئله مدار رويارويي با استرس زنان داراي سردردهاي مزمن بود. روش پژوهش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه كنترل همراه با مرحله پيگيري 2 ماهه بود. جامعه آماري كليه زنان مبتلا به سردردهاي مزمن مراجعه كننده به كلينيك هاي متخصص مغز و اعصاب شهر تهران در سال 1402 بودند. در مرحله اول با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند تعداد 45 نفر انتخاب و سپس به شيوه تصادفي ساده در 2 گروه آزمايش (هر گروه 15 نفر) و يك گروه كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. تجزيه و تحليل اطلاعات به دست آمده از اجراي پرسشنامه ها از طريق نرم افزار SPSS نسخه 24 در دو بخش توصيفي و استنباطي (تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بن فروني) انجام پذيرفت. يافته ها: نتايج نشان داد هر دو مداخله مذكور در مرحله پسآزمون و پيگيري نسبت به گروه كنترل اثربخشي معناداري بر بهبود شيوه هاي مسئله مدار رويارويي با استرس داشته است(P 0.05). نتايج آزمون تعقيبي بن فروني نشان داد كه روايت درماني اثربخشي بيشتري نسبت به درمان راه حل محور بر بهبود شيوه هاي مسئله مدار رويارويي با استرس دارد (P 0.05). نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر، مي توان گفت كه درمان راه حل محور و روايت درماني مي توانند به عنوان شيوه هاي درماني مناسب براي بهبود شيوه هاي مسئله مدار رويارويي با استرس زنان داراي سردردهاي مزمن در مراكز مشاوره و خدمات روانشناختي به كار برده شوند و تقدم استفاده با روايت درماني است.