بررسي نقش دولت و سازمان‌ هاي مردم نهاد در خدمت رساني بهداشتي به آسيب ديدگان كرونا (مورد مطالعه شهر تهران)

مقدمه: در سطح جهاني، همه گيري كوويد-19 تأثيرات بسياري داشته است خصوصا در بخش بهداشتي با كمبود ها و آسيب هاي جدي همراه شد. در اين زمان آنچه اهميت داشت نحوه خدمت رساني به مردم جهت جلوگيري از گسترش و كنترل بيماري و همچنين تامين اقدام بهداشتي مربوط به آن بود. از اين رو هدف تحقيق حاضر بررسي نقش دولت و سازمان هاي مردم نهاد در خدمت رساني بهداشتي به آسيب ديدگان كرونا است. روش تحقيق: بصورت تلفيقي كمي و كيفي صورت گرفت در بخش كيفي از روش مصاحبه و در بخش كمي از پرسشنامه جهت جمع آوري داده ها استفاده شد و با نرم افزار spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. جامعه آماري تحقيق با استفاده از فرمول كوكران در بخش كمي 384 نفر برآورد شد و در بخش كيفي با 12 نفر مصاحبه شد. يافته ها: نتايج تحقيق حاكي از تاثير معني دار سازمان هاي مردم نهاد و هم دولت در زمينه حمايت هاي بهداشتي است اما در اين زمينه سازمان هاي مردم نهاد داراي امتياز بيشتري از حمايت بهداشتي دولت است و سازمان هاي مردم نهاد موفق تر از دولت عمل كردند. نتيجه گيري: در نتيجه مي توان گفت سازمان هاي مردم نهاد در رابطه با موارد بهداشتي و تهيه ي ملزومات آن مانند ماسك و الكل بصورت فراگيرتر عمل كرد و طرح هاي آنها براي پيشگيري از شيوع، بصورت خانه به خانه و به شكل صحيح تري توسط نيروها صورت گرفت و ارائه خدمات نيز با همين وسعت و بصورت رايگان انجام مي شد كه اين امر سبب شد كه اقدامات آنها نسبت به عملكرد دولت موثرتر و چشم گير تر باشد و توجه به فعاليت هاي آنها و تخصيص بودجه به آنها ضروري جلوه مي كند زيرا آنها در مواقع بحران تاثير شگرف خود را به خوبي نشان دادند.