بررسي تمايل به مهاجرت از ايران و عوامل مؤثر بر آن (مورد مطالعه: دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه اصفهان)

مهاجرت يا تمايل به مهاجرت از ايران در گروه‌هاي متخصص در صورت اشاعه و گستردگي، مي‌تواند براي كشور مسئله‌آفرين باشد؛ ازاين‌ رو هدف مقاله، بررسي ميزان تمايل به مهاجرت از ايران و عوامل مرتبط با آن در بين دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه اصفهان است. روش تحقيق، پيمايشي و جامعه آماري 6258 نفر دانشجوي شاغل به تحصيل در سال تحصيلي 1401-1400 در دوره‌هاي تحصيلات تكميلي است. تحليل داده ها بر اساس نمونه 215 نفري انجام و از روش نمونه‌گيري سهميه اي (جنس، مقطع تحصيلي و گروه آموزشي) استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه ميانگين نمره تمايل به مهاجرت 3/2 از 5 و از حد وسط مقياس بزرگتر است. همچنين مشخص شد كه درگروه تحصيلي علوم انساني، ميل به مهاجرت كم تر از گروه هاي مهندسي و علوم پايه است و  وضعيت  اقتصادي فرد تاثيري بر ميزان ميل به مهاجرت ندارد. از ديگر يافته ها عدم تفاوت معنادار در ميل زنان و مردان به مهاجرت است. نمودار مدل معادله ساختاري، اثر غيرمستقيم تعلق ديني و اعتماد نهادي را بر  تمايل به مهاجرت  و اثر مستقيم تعلق اجتماعي را  بر اين متغير نشان داد. با افزايش تعلق ديني ميل به مهاجرت كاهش مي يابد و اعتماد نهادي بيشتر مي شود. با افزايش اعتماد نهادي، تعلق اجتماعي افزايش يافته و ميل به ماندن بيشتر مي شود.