تحليل انتقادي شبهه سها درباره مذمت شادي در سوره هود با روش انسجامي

نگاه منفي قرآن به شادي، باعث طرح شبهاتي شده كه در كتاب نقد قرآن «دكتر سها» طرح شده است. سها از اين نگاه منفي، عدم وحياني بودن قرآن را نتيجه مي‌گيرد زيرا با فرض وحياني بودن، خداوند بايد تمامي نيازهاي اساسي و رواني انسان نظير شادي را به رسميت بشناسد اما آياتي نظير آيۀ 10 سورۀ هود كه شادي انسان در وقت نعمت را مذمت كرده و آن را در كنار تفاخر آورده است نقيض اين امر است. اين جستار با بهره‌گيري از روش توصيفي-تحليلي و رويكرد كتابخانه‌اي، به اين شبهه پاسخ داده است. دستاورد پژوهش حاضر گوياي اين است كه سها بر اساس نگاه تجزيه‌گرايانه، نسبت صفت شادي همراه تفاخر به انسان را نقد كرده است؛ حال‌آنكه متن قرآن براساس نص صريح آياتش، هماهنگ و رعايت وجه انسجامي آيات (عنايت به سياق آيه و سياق سوره) در تفسير آن لازم است. براساس نگاه انسجامي، علت مذمت حالت فرح و ذكر نسبت «فخور»، ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻨشأ ﻧﻌﻤﺖ و غفلت از خداوند است كه اغلب، انسان بي‌ايمان دچارش مي‌شود. او چون همه چيز را از خودش مي‌داند، خود را مستقل از قدرت خدا فرض مي‌گيرد لذا مذمت مي‌شود.