بررسي تعارض در مباني و آراي تفسيري آيت‌الله جوادي‌آملي؛ مطالعه موردي آيات زن‌

روشن است كه انديشه‌ها و انديشمندان در شرايط خاص، ناخواسته يا خودخواسته دچار تغيير مي‌شوند. اين تغيير ضمن آنكه مي‌تواند در هر يك از حيطه‌هاي نظري و عملي ظهور نمايد، در گونه‌هاي مختلفي چون «عدول، سكوت، خلط، ابهام و غفلت» امكان بروز دارد. يكي از رسالت‌هاي روش‌شناس، رصد چنين شرايطي است تا تصوير دقيق‌تري از موضوع (= ابژه) مورد پژوهش خود ارائه دهد. مضاف آنكه بررسي اين فراز و فرودهاي علمي، طبعا نتايج معرفتي و روش‌شناختي قابل توجهي به همراه دارد؛ به‌عنوان مثال، تعارض در مباني، تغيير و تحولاتي از منطق فهم مفسر را در طول زمان و در تطور شخصيت علمي او روشن مي‌نمايد. بررسي آراي تفسيري آيت‌الله جوادي‌آملي در آيات موضوع زن، در تحليل گزاره‌‌ها و تطبيق ميان آنها با مباني تفسيري ايشان، نشان از نوعي تعارض ميان نظرات تفسيري با مباني،‌ ذيل برخي از آيات دارد. نتايج حاكي از آن است كه اگرچه ايشان عموما پايبندي اكثري به مباني‌ خود داشته‌اند، لكن در مواردي سويه‌هايي از تغيير، تحول و عبور از مباني را نيز تجربه كرده‌اند كه در جاي خود محل تأمل است.