ارتباط فرسودگي شغلي با سبك زندگي و تنش اخلاقي پرستاران شهر بيرجند

مقدمه و هدف: پرستاران با توجه به شرايط كاري خود ممكن است در معرض مشكلات روحي-رواني مانند تنش اخلاقي قرار بگيرند و دچار فرسودگي شغلي و تغيير سبك زندگي شوند. اين مطالعه با هدف ارتباط فرسودگي شغلي با سبك زندگي و تنش اخلاقي پرستاران شهر بيرجند انجام شد.روش كار: در اين مطالعه توصيفي-مقطعي 188 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهر بيرجند در سال 1401-1400 با نمونه گيري تصادفي ساده و با استفاده از جدول اعداد تصادفي مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار جمع آوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه هاي سبك زندگي، تنش اخلاقي، و فرسودگي شغلي بود. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 21 و با آزمون هاي من ويتني و همبستگي اسپيرمن انجام گرفت. يافته ها: بيشتر پرستاران 60/6% تنش اخلاقي متوسط، 7/4% تنش اخلاقي شديد و 31/9% تنش اخلاقي پاييني داشتند. فرسودگي شغلي واحدهاي پژوهش با ميانگين 12/30±54/98 در حد متوسط گزارش شد. بين فرسودگي شغلي با سبك زندگي و با تنش اخلاقي ارتباط ضعيف مثبت و معني داري وجود داشت (0/001 p).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مطالعه ارائه شده هرچه تنش اخلاقي بيشتر باشد، فرسودگي شغلي بيشتر و سبك زندگي ناسالم تر خواهد بود، لذا مديران پرستاري و سياست گذاران سلامت مي بايست تمهيداتي در شرايط بحراني جهت كاهش تنش اخلاقي كادر درمان بينديشند.