اثربخشي آموزش تنظيم هيجان مبتني بر مدل فرآيندي گراس بر تكانشگري و خود مهارگري دانش‌آموزان دختر پرخاشگر بد سرپرست

مقدمه و هدف: رفتار پرخاشگرانه در دانش‌آموزان دختر بد سرپرست مي‌تواند تأثيرات منفي زيادي بر رشد فردي، اجتماعي و هيجاني آنها داشته باشد. اين پژوهش با هدف اثربخشي آموزش تنظيم هيجان مبتني بر مدل فرآيندي گراس بر تكانشگري و خودمهارگري دانش‌آموزان دختر پرخاشگر سرپرست انجام شد.روش كار: روش پژوهش از نوع نيمه ‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل با مرحله پيگيري يك ‌ماهه بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر بد سرپرست شهر ماهشهر با مشكل پرخاشگري و ساير معيارهاي ورود به پژوهش، در سال ۱۴۰3-۱۴۰2 بودند كه در مجموع ۳۰ نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و با گمارش تصادفي در دو گروه ۱۵ نفره آزمايش و كنترل تقسيم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي تكانشگري و خودمهارگري بودند. گروه آزمايش بسته آموزش تنظيم هيجان مبتني بر مدل فرآيندي گراس را  طي 10 جلسه‌ي 90  دقيقه‌اي دريافت كردند و گروه كنترل هيچگونه مداخله‌اي را دريافت نكردند داده‌ها به روش تحليل واريانس با اندازه‌هاي مكرر و آزمون تعقيبي بن‌فروني تحليل شدند. محاسبات آماري به كمك نرم‌افزار آماريSPSS26  انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات تكانشگري و خودمهارگري گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل، در مرحله پس‌آزمون كاهش معناداري پيدا كرده و اين كاهش در مرحله پيگيري نسبتاً ثابت مانده است (0/001 p).نتيجه‌گيري: آموزش تنظيم هيجان مبتني بر مدل فرآيندي گراس در كاهش تكانشگري و خودمهارگري دانش‌آموزان دختر پرخاشگر بد سرپرست تأثير معناداري داشته و مي‌تواند در بهبود عوامل روانشناختي در دانش‌آموزان دختر پرخاشگر بد سرپرست به كار گرفته شود.