بررسي و مطالعه شيشه هاي ساساني بدست آمده در شهر تاريخي سيمره با رويكرد باستان‌سنجي و اندازه گيري تركيبات عنصري با استفاده از روش ميكروپيكسي

در اين طرح پژوهشي 38 نمونه از قطعات شيشه‌‌اي به دست آمده در شهر تاريخي سيمره كه دوره تاريخي آنها به دوره ساساني بر‌‌مي‌‌گردد، با استفاده از روش ميكروپيكسي آناليز و تركيبات عنصري آنها اندازه‌‌گيري شده است. هدف از انجام اين طرح پژوهشي اين است كه با استفاده از اندازه‌‌گيري تركيبات عنصري شيشه‌‌ها، پاسخ مناسبي به سؤالات مطرح در اين زمينه ارائه شود. اولين سؤال اساسي اين است كه براي ساخت مصنوعات شيشه‌‌اي شهر تاريخي سيمره از چه مواد اوليه‌‌اي استفاده ‌‌شده است. همچنين تعيين مواد گدازآور استفاده ‌‌شده در اين شيشه‌‌ها داراي اهميت ويژه‌‌اي است، زيرا مشخص كردن نوع ماده گداز‌‌آور، مي‌‌تواند نقش تعيين‌‌كننده‌‌اي در بررسي و مطالعه توليدات بومي و فرايند تجارت و نقل‌‌و‌‌انتقالات مواد اوليه شيشه داشته باشد. پرسش ديگر در اين زمينه، بررسي تنوع منابع سيليس و ماده گدازآور استفاده شده در فرايند ساخت است. همچنين، مشخص كردن مواد رنگ‌‌زا و رنگ‌‌بر استفاده شده در اين نمونه‌‌ها يكي ديگر از اهداف اين پژوهش است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌‌دهد، تمام شيشه‌‌هاي آناليز شده از محوطه شهر تاريخي سيمره در گروه شيشه‌‌هاي سيليكا-‌‌ سودا- آهك طبقه‌‌بندي مي‌‌شوند و بر اساس درصد وزني اكسيد منيزيم و اكسيد پتاسيم موجود در اين شيشه‌‌ها كه مقدار آن بيشتر از 2/5 درصد وزني است، مشخص مي‌‌شود كه در ساخت آنها از خاكستر گياهان به عنوان ماده گدازآور استفاده شده است. همچنين نتايج تركيبات عنصري اين شيشه‌‌ها نشان مي‌‌دهد كه بر اساس مواد اوليه استفاده شده در ساخت، شيشه‌‌هاي اين محوطه به دو گروه عمده تقسيم‌‌بندي مي‌‌شوند كه هريك از اين دو گروه با مواد اوليه متفاوتي توليد شده‌‌اند.