تاثير دست كاري قيود تكليف بر شاخص هاي كينتيكي و تعادلي مرتبط با خطر افتادن در سالمندان

ظهور مطابقت هاي بدني از طريق مقيدكردن محيط و تكليف به عنوان يك روش تمريني در بررسي اجراهاي ورزشي، به صورت گستردهاي به كار رفته است. دستكاري كردن قيود تكليف به عنوان يكي از اصول آموزشي رويكرد نوين پداگوژي غيرخطي، يكي از روشهاي عملياتي، ساده و احتمالا مؤثر در طراحي تمرينات حيطه سالمندي است. ازاين رو هدف تحقيق حاضر، بررسي تأثير دستكاري قيود تكليف بر شاخص هاي كينيتيكي و تعادلي مرتبط با خطر افتادن در سالمندان بود؛ ازاين رو 45 سالمند (در دامنه سني 60 تا 66 سال) به صورت تصادفي به سه گروه دستكاري قيود تكليف، بدون دستكاري قيود تكليف و گروه كنترل تقسيم شدند. سپس آزمودني ها تمرينات فرانكل و ثبات مركزي را در دو گروه با دست كاري قيود تكليف و بدون دستكاري قيود تكليف را بهمدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه به مدت 45 دقيقه انجام دادند. گروه كنترل نيز طي مدت اجراي تحقيق به فعاليت عادي خود ادامه دادند. براي ارزيابي شاخص كينيتيكي از دستگاه تعادل سنج استاتيك و براي ارزيابي تعادل پويا از آزمون برگ استفاده شد. نتايج آزمون تحليل كُواريانس با حذف اثر پيش آزمون نشان داد ، گروه با دستكاري قيود تكليف در شاخص كينيتيكي و تعادل پويا به طور معناداري نمرات بيشتري در مقايسه با گروه بدون دستكاري و كنترل به دست آورد (0.001=P). نتايج اين پژوهش از استفاده از انواع دستكاري هاي قيود تكليف به عنوان نوعي راهبرد تدريس براي افراد سالمند حمايت كرد.