مقايسه ديدمحيطي و زمان واكنش ساده و انتخابي بين رانندگان خبره و تازه كار

هدف از پژوهش حاضر مقايسه ديدمحيطي و زمان واكنش ساده و انتخابي بين رانندگان خبره و تازه كار بود. تعداد 15 رانندۀ خبره و 15 رانندۀ تازه كار به طور داوطلبانه در پژوهش حاضر شركت كردند. ديدمحيطي، زمان واكنش ساده و زمان واكنش انتخابي رانندگان توسط دستگاه وينا اندازه گيري شد. براي تحليل داده ها از آزمون هاي آماري تحليل واريانس، همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي استفاده شد. نتايج تفاوت معناداري بين قابليت هاي ديدمحيطي، زمان واكنش ساده، و زمان واكنش انتخابي افراد خبره و تازه كار نشان داد. افراد خبره در اين قابليت ها نسبت به افراد مبتدي به طور معناداري عملكرد بهتري داشتند. بين قابليت ديدمحيطي رانندگان خبره با زمان واكنش ساده و انتخابي آنان در عملكردهاي صحيح همبستگي وجود داشت. بررسي شيب خط رگرسيون نيز نشان داد كه ديدمحيطي مي تواند پيش بيني كننده زمان واكنش ساده و انتخابي در رانندگان خبره باشد. بنابراين توصيه مي شود براي ارزيابي توانايي هاي ديدمحيطي، زمان واكنش ساده و انتخابي رانندگان خبره، انتخاب رانندگان خبره با مقاصد ورزشي، و حتي براي آزمون هاي رانندگي از اين آزمون ها استفاده شود.