تاثير تمرين با انسداد بينايي بر اجراي مهارت فورهند بازيكنان غيرماهر تنيس روي ميز

هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر تمرينات انسداد بينايي بر اجراي مهارت‌ فورهند بازيكنان غيرماهر تنيس روي ميز بود. شركت‌كنندگان شامل 48 دانشجو (سال 3.78 ± 24.06) بودند كه به چهار گروه بينايي مركزي (انسداد بينايي محيطي)، بينايي محيطي (انسداد بينايي مركزي)، بينايي كامل(بدون انسداد بينايي) و گروه كنترل تقسيم شدند. مطالعه شامل سه مرحله پيش‌آزمون، آزمون يادداري فوري و آزمون يادداري تاخيري بود. پس از مرحله پيش آزمون(30 كوشش)، شركت كنندگان گروه هاي تجربي به مدت هشت جلسه و در هر جلسه پنج بلوك 100 كوششي به تمرين مهارت فورهند پرداختند. در پايان مرحله اكتساب، آزمون يادداري فوري و پس از دو هفته آزمون يادداري تاخيري انجام شد. نتايج آزمون يادداري فوري نشان داد اجراي مهارت فورهند در هر سه گروه تجربي بينايي مركزي، محيطي و كامل نسبت به گروه كنترل، پيشرفت معني‌داري داشتند(0.05≥p). همچنين در اين مرحله گروه بينايي محيطي بيشترين پيشرفت را نشان دادند. در مرحله‌ي آزمون يادداري تاخيري عملكرد گروه‌هاي بينايي كامل و بينايي محيطي بهتر از گروه‌هاي كنترل و گروه بينايي مركزي بود و گروه بينايي مركزي عملكردي مشابه با گروه كنترل داشت. با توجه به عملكرد بهتر گروه بينايي محيطي در آزمون يادداري فوري و يادداري تاخيري نسبت به گروههاي كنترل و بينايي مركزي مي توان نتيجه گرفت احتمالا تمرين با وجود انسداد بينايي مركزي، نوعي از تمرين است كه ميتواند باعث بهبود عملكرد در مهارت‌هاي مهاري با سرعت بالا مانند مهارت فورهند تنيس روي ميز باشد.