مقايسه اثربخشي آموزش خطي و غيرخطي بر دانش فراشناختي و يادگيري مهارت دريبل فوتبال

در مطالعات اخير آموزش و تدريس تربيت‌بدني علاوه بر فاكتورهاي جسماني، كاركردهاي شناختي و فراشناختي نيز مورد بررسي قرار گرفته است، اما پيچيدگي شيوه‌هاي آموزشي و اصل تفاوت‌هاي فردي، چالش‌هاي فراواني براي متخصصين امر آموزش مهارت‌هاي حركتي و شناختي ايجاد كرده است. هدف تحقيق مقايسه اثربخشي آموزش خطي و غيرخطي بر دانش فراشناختي و يادگيري مهارت دريبل فوتبال كودكان بود. پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با دو گروه تجربي و سه زمان اندازه‌گيري بود. جامعه‌آماري دانش‌آموزان پسر 11-9 سال شهرستان انديمشك بودند و به روش نمونه‌گيري هدفمند در دسترس 72 كودك به عنوان نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفي به دو گروه 36 نفري آموزش خطي با ميانگين سني 0.81±10.34 و آموزش غيرخطي با ميانگين سني 0.73±10.08 تقسيم شدند. از آزمون دريبل فوتبال اييگلي و پرسشنامه رفتار فراشناختي پاپايانو و همكاران (2012) براي سنجش متغيرها استفاده شد. داده‌ها با آزمون تحليل واريانس مكرر و t مستقل تجزيه و تحليل شدند. نتايج درون گروهي نشان داد كه هر دو گروه آموزش خطي و غيرخطي باعث بهبود مهارت دريبل فوتبال، دانش اخباري، رويه‌اي، شرطي و به طور كلي دانش فراشناختي شدند (0.05≥P). نتايج بين گروهي نشان داد كه اثربخشي آموزش غيرخطي نسبت به آموزش خطي بيشتر بود. مداخلات مبتني بر آموزش غيرخطي نسبت به مداخلات مبتني بر آموزش خطي باعث بهبود و اثربخشي بيشتر در دانش فراشناختي و مهارت دريبل فوتبال كودكان مي‌شوند. بنابراين به معلمان و مربيان پيشنهاد مي‌شود براي بهبود مهارت‌هاي حركتي و فراشناختي كودكان از آموزش‌هاي مبتني بر اصول غيرخطي بجاي استفاده از آموزش خطي استفاده كنند.