ارائه مدلي جهت افزايش كيفيت مستندسازي حسابرسي مبتني بر هوش اخلاقي، هوش معنوي و پيشينه رفتاري شركاي حسابرسي

هدف: افزايش كيفيت مستندات، كيفيت حسابرسي را افزايش مي دهد و به بازبيني موثر و ارزيابي شواهد حسابرسي كسب شده مي انجامد. پژوهش حاضر به ارائه الگويي جهت افزايش كيفيت مستندسازي حسابرسي مبتني بر دو مولفه هوش اخلاقي و معنوي و همچنين مولفه هاي رفتاري شركاي حسابرسي مي پردازد.روش: مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته اي با 16 نفر از افراد خبره دانشگاهي و سازماني طراحي و اجرا گرديد و با استفاده از كدگذاري نظري بر مبناي روش نظريه پردازي داده بنياد به تحليل داده ها پرداخته شد، كه براساس آن پرسشنامه جهت ارزيابي كيفيت مستندسازي حسابرسي و پيشينه رفتاري حسابرسان طراحي شد. سپس، تعداد 292 پرسشنامه توسط شركاي موسسات حسابرسي تكميل گرديد. براي پاسخ به سوالات پژوهش از آزمون تي تك نمونه اي و مدل سازي معادلات ساختاري (تحليل عاملي تاييدي) استفاده شد.يافته ها: نتايج بخش كيفي نشان داد كيفيت مستندسازي حسابرسي داراي هشت مولفه سازماني، پيچيدگي، بودجه زماني، حق الزحمه، ويژگي هاي تيمي، قانوني، فرهنگي و ظاهري است. همچنين مولفه هاي پيشينه رفتاري شامل اخلاقي، شخصيتي، همكاري و نگرش است.  يافته هاي بخش كمي نشان داد هوش معنوي، هوش اخلاقي و پيشينه رفتاري بر كيفيت مستندسازي حسابرسي اثر مستقيم دارند.نتيجه گيري: براساس يافته هاي پژوهش،دارا بودن هوش معنوي و اخلاقي سبب ايجاد نوعي نظارت دروني در زمان بررسي و مستندسازي حسابرسي مي شود. بنابراين، با توجه به مدل ارائه شده و يافته هاي پژوهش، مراجع حسابرسي مي توانند از الگوي دقيق تري براي تدوين و كنترل مستندسازي پرونده هاي حسابرسي استفاده كنند و همچنين، ابعاد هوش اخلاقي، هوش معنوي و ابعاد اخلاقي، شخصيتي، همكاري و نگرش افراد مي تواند به عنوان معيارهاي اعطاي شراكت موسسات حسابرسي در نظر گرفته شود. دانش افزايي: با توجه به فقدان پژوهشي جامع در خصوص كيفيت مستندسازي، اين پژوهش با شناخت مولفه هاي كيفيت مستندسازي حسابرسي، علاوه بر پوشش خلا پژوهشي در اين حوزه، مي تواند به عنوان راهنمايي براي افزايش كيفيت عملكرد حسابرسان استفاده شود. همچنين اين پژوهش براي اولين بار به مطالعه نقش ويژگيهاي روانشناختي شركاي حسابرسي شامل پيشينه رفتاري شركاي موسسات حسابرسي مي پردازد.