نويسندگي؛ سرمايه فرهنگي زنان در رمان «الراويات» نوشته مها حسن (با نگاهي به نظريۀ «انواع سرمايه» پي ير بورديو)

اغلب آثاري كه در زمينۀ حقوق زنان نوشته شده است، بر مؤلفه هاي مشتركي چون خشونت عليه زنان، ازدواج اجباري، استقلال مالي زنان، خودشيء انگاري و موضوعاتي از اين قبيل تأكيد مي كنند؛ اما رمان «الراويات» نوشتۀ مها حسن، رماني متفاوت و زنانه است كه عليرغم مبارزه با تمامي اين مسائل، سعي دارد با گذار از اين مؤلفه ها، بر پارادايمي متفاوت و تأثيرگذار در جهت تعالي منزلت زنان و دستيابي آنان به جهاني مطـابق نيازهاي خود تمركز كند. نويسنده با توجه به سرمايه ها و توانايي هاي زنان -كه در طول تاريخ پيوسته در معرض سركوب و تحقير بوده اند- عنوان مي كند كه زنان آگاه مي‌توانند با ترويج آگاهي ها و دانش خود به سراسر جهان، پيام آزادي خواهي را به ديگر زنان نيز برسانند و براي تحقق اين مهم، بايد بنويـسند. پي ير بورديو (Pierre Bourdieo)، جامعه‌شناس فرانسـوي، در نظريۀ انـواع سرمايه، - با اشـاره به عنـصر عـادت واره(habitus) - بحث سرمايۀ فرهنگي را به عنوان عاملي مهم در دستيابي افراد و گروه ها به قدرت نمادين و بازتوليد طبقات اجتماعي مطرح مي كند. پژوهش حاضر به روش توصيفي- تحليلي در نظر دارد موضوع نويسندگي را به عنوان سرمايۀ فرهنگي زنان در رمان «الراويات» نوشتۀ مها حسن با نگاهي به نظريۀ «انواع سرمايه» پي ير بورديو  بررسي كند و تأثير آن را بر بازتوليد جايگاه اجتماعي زنان «الراويات» بسنجد. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه زنان جسور در «الراويات»، با انجام كنش ها و اعمالي خلاف عادت واره هاي مرسوم و با توليد دانش و آگاهي بخشي، همچنين انباشت سرمايۀ نويسندگي خود، به قدرتي نمادين دست مي يابند و در نهايت جهاني مطابق ميل خود و به دور از هرگونه تبعيض مي سازند