تحليل فراداستاني رمان «هنا الورده» اثر امجد ناصر

فراداستان شيوۀ روايي پسامدرني است كه نويسنده در آن به اشكال مختلف مي‌كوشد خيالي بودن و داستان‌وارگي آن را نمايان سازد و از اقتدار خدا‌گونۀ خود در نقل و روايت حوادث داستان بكاهد. در اين شيوه روايي نويسنده از قواعد روايت‌پردازي سنتي و كلاسيك دوري كرده و تصنعي بودن داستان را با فن‌هاي فراداستاني برجسته مي‌سازد. اين شيوۀ روايي مورد توجه نويسندگان ادبيات عربي نيز واقع شد و بسياري از نويسندگان با اين شيوۀ روايي، فراداستان‌هاي مشهوري را خلق كردند. امجد ناصر نويسنده اردني نيز از نويسندگاني است كه در رمان «هنا الورده» از فن‌هاي فراداستاني استفاده كرده است. لذا پژوهش حاضر با شيوۀ توصيفي – تحليلي  و آماري كاربست شيوۀ روايي فراداستان را در رمان مذكور نقد و بررسي مي‌كند و اهداف نويسنده از به‌كارگيري اين شيوۀ روايي را بيان مي‌كند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، ناصر به كمك فن‌هاي فراداستاني همچون اتصال كوتاه، نقد داستان و اشاره به شيوۀ نگارش داستان، تلفيق ژانرها و سبك‌ها و عدم قطعيت و چند فرجامي كردن داستان، برساخته بودن رمانش را برجسته مي‌كند و با دخالت‌ها و اظهارنظرهاي فراداستاني خود، جهان خيالي داستان و جهان واقعيت را به هم متصل مي‌كند و به خواننده نيز در فرايند روايت، نقش فعالي مي‌دهد