تعيين ويژگي‌ها و سطوح بيمه‌ درمان تكميلي و برآورد تمايل به پرداخت مصرف‌كنندگان

پيشينه و اهداف: به‌‌رغم اهميت بالاي بيمه‌ درمان تكميلي، يكي از موانع گسترش آن، مشخص نبودن ميزان تمايل به پرداخت براي اين نوع بيمه‌نامه است. بي‌توجهي به محاسبات بيمه‌اي در قانون و ديدگاه‌هاي حمايتي سياست‌گذاران در اين زمينه، به تعيين حق‌بيمه‌ها ازسوي مراجع بيمه‌گر منجر مي‌شود و به همين دليل ممكن است با هزينه‌هاي انجام‌شده تطابق نداشته باشد. بر اين اساس، هدف اصلي در اين مقاله شناسايي عوامل مؤثر بر تمايل به پرداخت مصرف‌كنندگان بيمه‌ درمان تكميلي، و برآورد ميزان تمايل به پرداخت آنهاست.روش‌شناسي: در راستاي پاسخگويي به اين اهداف از روش‌هاي مطالعه‌ كتابخانه‌اي، پانل خبرگي و روش آزمون انتخاب گسسته در كنار روش تحليل توأمان استفاده گرفته شد.يافته‌ها: براساس نتايج بخش كيفي، هشت ويژگي براي بسته‌ بيمه‌ درماني در چهار سطح استخراج شد. يافته‌هاي بخش كمّي نيز نشان داد افراد در شهر تهران بيشترين ميزان مطلوبيت را از پوشش خدمات بستري به دست مي‌آورند. اين مطلوبيت در خدمات بستري بخش خصوصي بيشتر از بخش عمومي است. به‌علاوه پوشش خدمات سرپايي نيز نسبت به ساير ويژگي‌ها وزن بيشتري در ترجيحات افراد دارد. همچنين مطلوبيت و تمايل به پرداخت در مورد پوشش خدمات دندان‌پزشكي، قابل ‌توجه و در مورد پوشش مراقبت‌هاي طولاني‌مدت، خدمات پاراكلينيكي و توان‌بخشي در حد متوسط ارزيابي شد. تجهيزات پزشكي كمترين مطلوبيت را براي افراد ايجاد مي‌كند و وجود اين ويژگي در بسته تحت پوشش بيمه‌ درمان تكميلي كمترين تأثير را در تمايل به پرداخت مردم دارد. همچنين حق‌بيمه تأثيري منفي بر انتخاب بيمه‌ درمان تكميلي دارد. همچنين، يافته‌ها نشان داد كه ويژگي‌هاي دموگرافيك (زمينه‌اي) و اجتماعي– اقتصادي بيمه‌شده‌ها مي‌تواند بر ترجيحات افراد مؤثر باشد.نتيجه‌گيري: بيشترين تمايل به پرداخت افراد، براي «خدمات دندان‌پزشكي» و «ارائه‌ مراقبت در منزل» و «تعدد مراكز درماني تحت قرارداد» است كه بايد در تنظيم قراردادها مورد توجه بيمه‌گران قرار گيرد.