مقايسه تاثير دهانشويه زنجبيل و نيستاتين بر رشد كانديدا آلبيكنس در شرايط آزمايشگاهي

سابقه و هدف: كانديديازيس يكي از شايع ترين بيماري ها در حفره دهان است. با توجه به عوارض دهانشويه هاي شيميايي، استفاده از گياهان دارويي ضد قارچ افزايش چشمگيري داشته است. لذا اين مطالعه به منظور ارزيابي تأثير دهانشويه زنجبيل (Vi - one) بر رشد كانديدا آلبيكنس در شرايط آزمايشگاهي انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي، 32 محيط كشت جامد مخصوص تهيه شد. 15 محيط كشت جامد مخصوص حاوي ديسك ها و چاهك هاي آغشته به دهانشويه زنجبيل (Vi - one) و 15 محيط كشت جامد خاص با ديسك ها و چاهك هاي عصاره نيستاتين تهيه شد. علاوه بر اين، 2 كشت استريل خالي با ديسك ها و چاه هاي بدون دهانشويه يا عصاره تهيه شد. اين صفحات در شرايط ميكروآئروفيليك با حضور دي اكسيد كربن قرار داده شد و به مدت 48 ساعت در دماي 37 درجه سانتي گراد در انكوباتور قرار گرفتند. پس از 48 ساعت منطقه مهار با استفاده از روش هاي استاندارد اندازه گيري شد. يافته‌ها: روش انتشار چاهك آگار نشان داد كه منطقه مهار كننده دهانشويه زنجبيل 0/33±23/6 ميلي متر و براي نيستاتين 2/1±28/2 ميلي متر مي باشد. روش انتشار ديسك آگار نشان داد كه منطقه مهار دهانشويه زنجبيل برابر با 1±18/3 ميلي متر و براي نيستاتين معادل 0/1±28/3 ميلي متر مي باشد (0/0001 p). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه به نظر مي رسد كه استفاده از دهانشويه زنجبيل (Vi - one) در مقايسه با عصاره نيستاتين مي تواند بر رشد كانديدا آلبيكنس در شرايط آزمايشگاهي موثر باشد.