مقايسه تاثير دو دوز متفاوت اندانسترون بر كاهش تغييرات هموديناميك مادر در جراحي سزارين تحت بي حسي نخاعي

سابقه و هدف: از عوارض جانبي شايع پس از بي حسي نخاعي افت فشار خون و براديكاردي مي باشد. تاثير استفاده از اندانسترون در كاهش افت فشار خون ناشي از بي حسي نخاعي و براديكاردي به دليل اثر آنتاگونيستي آن بر رفلكس جريان بزولد مورد مطالعه قرار گرفته، لذا هدف از اين مطالعه تعيين اثربخشي دو دوز متفاوت اندانسترون وريدي در كاهش بروز افت فشار خون و براديكاردي در مادر كانديد سزارين الكتيو تحت بي حسي نخاعي مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني دوسوكور در سال 1399 در بيمارستان شهيد بهشتي اصفهان بر روي 90 بيمار 18 تا 45 ساله با سن حاملگي ترم كانديد سزارين انتخابي در سه گروه 30 نفري انجام شد. 5 دقيقه قبل از بي حسي نخاعي در گروه اول و دوم به ترتيب mg 6 و 8 اندانسترون و در گروه سوم نرمال سالين وريدي تزريق شد. علائم حياتي هر 15 دقيقه در حين جراحي و در ريكاوري ارزيابي شد و بروز اختلالات هموديناميك، تهوع و استفراغ بين سه گروه مقايسه شد.يافته‌ها: بين سه گروه از نظر متغيرهاي دموگرافيك و پايه، فشارخون (سيستول، دياستول و متوسط فشار شرياني)، ضربان قلب، دريافت افدرين و بروز اختلال هموديناميك اختلاف معني داري وجود نداشت. فراواني بروز تهوع در ريكاوري بين سه گروه اختلاف معني دار داشت (0/035=p) بطوريكه 12 نفر از گروه اندانسترون mg 6، 12 نفر از گروه اندانسترون mg 8 و 21 نفر از گروه شاهد دچار تهوع در ريكاوري شدند (به ترتيب 40%، 40% و 70%). فراواني بروز استفراغ در ريكاوري بين سه گروه تفاوت معني دار داشت (0/002=p). بطوريكه 5 نفر از گروه اندانسترون mg 6، 1 نفر از گروه اندانسترون mg 8 و 12 نفر از گروه شاهد دچار استفراغ در ريكاوري شدند (به ترتيب 16/7%، 3/3% و 40%).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه تجويز اندانسترون با دوز هاي 6 و 8 mg در سزارين تحت بي حسي نخاعي تاثير معني داري در كاهش بروز افت فشار خون، براديكاردي و تجويز افدرين و آتروپين ندارد. اما با كاهش بروز تهوع و استفراغ در اتاق ريكاوري همراه است (اندانسترون 8 mg  موثرتر از 6 mg  است).